با توجه به رخداد همزمان هیپوکسی (کم اکسیژنی) و ورود فلزات سنگین به اکوسیستمهای آبی و تاثیر این دو عامل بر تنفس آبزیان، مطالعه در خصوص تاثیر توام هیپوکسی محیطی و کادمیوم بر میزان متابولیسم ماهی کپورمعمولی ضروری بهنظر میرسد. پس از تعیین LC50-96h کادمیوم (mg/l679/43) برای ماهی کپور معمولی، تعداد 80 قطعه ماهی (g27/19±96/108) در معرض 10 تیمار ازجمله کنترل، کادمیوم حاد (mg/l68/43)، تحتکشنده (mg/l84/21) و مزمن (mg/l37/4)، و تیمارهای هیپوکسی بهصورت آنی (20% اشباعیت)، 24ساعته (40%) و یک هفته (60%) قرار گرفتند. تیمارهای ترکیبی نیز عبارت بودند از کادمیوم+ هیپوکسی بهصورت آنی، 24ساعته و یک هفته. بهمنظور تعیین ظرفیت متابولیکی ماهی، میزان متابولیسم پایه، متابولیسم بیشینه، حدود هوازی، حدود هوازی نسبی و فشار بحرانی اکسیژن (PCrit) برای هر یک از ماهیان به صورت جداگانه اندازهگیری شد. نتایج بهدست آمده نشان داد که کادمیوم در تیمارهای تحتکشنده و مزمن سبب افزایش معنیدار(P<0.05) پارامترهای متابولیسمی شده است، درحالیکه تیمار هیپوکسی سبب کاهش (P<0.05) متابولیسم بیشینه و حدود هوازی در مقایسه با گروه کنترل شده است. تیمارهای ترکیبی نیز سبب کاهش متابولیسم پایه و PCrit در تمامی تیمارها و متابولیسم بیشینه، حدود هوازی، حدود نسبی هوازی ( به استثنای تیمار یک هفته) شدهاند. بهطور کلی میتوان اینگونه نتیجه گیری نمود که هیپوکسی بهعنوان استرس محدودکننده (limiting stressor) ولی کادمیوم بهعنوان استرس القایی (loading stressor) عمل میکند.