:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثرات استفاده از باکتریوفاژ AHɸ3 در میزان بازماندگی ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss)آلوده به باکتری آئروموناس هیدروفیلاAeromonas hydrophila) ) در شرایط درون‌تنی (in vivo)
لاله یزدانپناه گوهرریزی، فرخ رخ بخش زمین، جلیل ذریه زهرا، بابک خیرخواه، نادیا کاظمی پور
دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان
چکیده:   (215 مشاهده)
باکتری آئروموناس هیدروفیلا عامل بروز سپتی‌سمی در ماهیان آب‌های شیرین و شور است. در حال حاضر یکی از مهم‌ترین مشکلات در زمینه مدیریت بهداشتی برخی از مزارع تکثیر و پرورش ماهیان، کنترل و پیشگیری از سندرم سپتی‌سمی باکتریایی ناشی ازاین باکتری می‌باشد. تحقیق حاضر با هدف بررسی یافتن راهی برای کنترل و از بین بردن باکتری مزبور با استفاده از باکتریوفاژ جهت افزایش میزان بازماندگی ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان آلوده به باکتری آئروموناس هیدروفیلا صورت گرفته است. در این تحقیق که در سال 98- 1397 انجام شد،360 عدد ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان با وزن حدود2±15 گرم در 24 آکواریوم، در گروه‌های 15 تایی با 3 تکرار انتخاب و با رقت‌های4-10 و8-10 باکتری آئروموناس هیدروفیلا (تهیه شده از استوک حاوی 108× 5/1 (CFU/ ml به‌صورت داخل صفاقی و غوطه‌وری در آب آلوده گردیدند و سپس در معرض غلظت ml/ Pfu 3- 10 باکتریوفاژ AHɸ3 جداسازی شده از آب استخرهای پرورش ماهی استان کرمان قرار گرفتند. بیشترین تاًثیر باکتریوفاژ در میزان بازماندگی ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان زمانی بود که از رقت 8-10 باکتری و ml/ Pfu 3- 10 باکتریوفاژ AHɸ3 به‌صورت غوطه‌وری استفاده گردید. سایر عوامل محیطی مانند اکسیژن، pH، دما، شوری برای تمامی تیمارها یکسان بود. بین گروه شاهد و تیمارها در هر دو حالت (تزریق درون صفاقی و غوطه‌وری) تفاوت معنی‌دار بود (05/0(P<. داده‌های حاصله با استفاده از نرم افزار21  SPSS آنالیز و با استفاده از آزمون آماری دانکن تجزیه و تحلیل شدند. نتایج بررسی حاضر نشان داد که یکی از راه‌های مناسب و کاربردی جهت افزایش میزان بازماندگی ماهیان قزل‌آلای رنگین کمان در مقابل بیماری‌های باکتریائی، استفاده از باکتریوفاژها می‌باشد.

 
واژه‌های کلیدی: آئروموناس هیدروفیلا، بازماندگی، باکتریوفاژ، قزل‌آلای رنگین‌کمان، درون تنی
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بهداشت و بيماريهاي آبزيان
دریافت: ۱۳۹۸/۶/۹ | پذیرش: ۱۳۹۸/۱۰/۱۱


XML   English Abstract   Print



برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها