fa بهبود شاخص‌های رشد و کیفیت لاشه بچه تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) با استفاده از پروبیوتیک تجاری دی پرو(D Pro) و مخمر ساکارومایسس سرویزیه (Saccharomycess crevisia) تغذيه تغذيه پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">به منظور تعیین اثر پروبیوتیک دی‌پرو </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">(<em>Bacillus licheniformis<strong>, </strong>Bacillus subtilis)</em></span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">و مخمر ساکارومایسس سرویزیه </span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">(</span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">Saccharomycess Cerevisia</span></span></em><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">)</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;"> در جیره غذایی بچه تاسماهی ایرانی</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">(<em>Acipenser persicus</em>) </span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">&nbsp;بر شاخص‌های رشد و ترکیب بیوشیمیایی لاشه، تعداد 2400 قطعه بچه تاسماهی ایرانی به صورت تصادفی با میانگین وزن </span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">10/0</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">00/4 </span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">گرم </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">)</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">میانگین</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">خطای</span></span> <span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">استاندارد</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">(</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;"> و میانگین طول </span></span>&nbsp;<span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">35/0</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">91/9 </span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">سانتی‌متر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">)</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">میانگین</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">خطای</span></span> <span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">استاندارد</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">(</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;"> انتخاب &nbsp;و در چهار تیمار و هر تیمار با سه تکرار گروه&shy;بندی شدند. مدت آزمایش 60 روز و محل اجرای آن در مرکز تکثیر و بازسازی ذخایر ماهیان خاویاری شهید دکتر بهشتی</span></span> <span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">واقع در استان گیلان بود. &nbsp;تیمارهای آزمایشی شامل 1) 5 گرم دی&shy;پرو در کیلوگرم غذا 2) 5 گرم مخمر ساکارومایسس سرویزیه در کیلوگرم غذا&nbsp; &nbsp;3) &nbsp;5 گرم دی&shy;پرو در کیلوگرم غذا و 5 گرم مخمر ساکارومایسس سرویزیه در کیلوگرم غذا 4) گروه شاهد (جیره پایه فاقد پروبیوتیک و مخمر). نتایج حاصله نشان دادکه، بیشترین میانگین وزن به ترتیب در تیمار حاوی دی‌پرو حاصل گردید. تیمار دریافت کننده پروبیوتیک دی پرو بیشترین افزایش رشد، کوچکترین ضریب تبدیل غذاییرا داشت، که تفاوت آن با سایر تیمارها، معنی&shy;دار (05/0></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">P</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">) بود. &nbsp;استفاده از دی پرو در جیره سبب شد تا چربی لاشه افزایش یابد که این افزایش از نظر آماری معنی&shy;دار بود (05/0></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">P</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">). رطوبت لاشه با افزودن دی پرو به جیره کاهش یافت که این کاهش سبب اختلاف معنی&shy;داری در رطوبت لاشه در مقایسه باکنترل گردید(05/0></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">P</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">). میزان خاکستر کل لاشه در تیمار حاوی دی پرو و یا مخمر در مقایسه با شاهد اختلاف معنی داری را نشان نداد&nbsp; (05/0<</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">P</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span> <span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">&nbsp;این در حالی بود که در تیمار حاوی دی پرو و مخمر نتایج متفاوتی مشاهده شد به طوری که میزان خاکستر افزایش&nbsp; نشان داد&nbsp; و تنها در مقایسه با گروه دیپرو بطور معنی داری (05/0></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">P</span></span><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">) افزایش یافته است . </span></span>&nbsp;<span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:12.0pt;">مصرف خوراکی &nbsp;5 گرم پروبیوتیک دی‌پرو در جیره غذایی بچه تاسماهی ایرانی، باعث افزایش رشد و شاخصهای رشد شده و اسفاده از آن در صنعت آبزی پروری توصیه می شود.</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></div> <div style="text-align: justify;">To determine the effect of D-Pro probiotics (Bacillus licheniformis, Bacillus subtilis) and Saccharomyces cerevisiae in Persian sturgeon&rsquo;s diet on the growth indices and biochemical analysis of the carcass, a total of 2400 Persian sturgeon species were randomly selected, with a mean weight of 4.00&plusmn;0.10 g (mean &plusmn; standard error) and a mean length of 9.91&plusmn;0.35 cm (mean &plusmn; standard error), and were assigned to four treatment groups, each of which was carried out with three replications. The present study was conducted within 60 days in Dr. Beheshti Center of Proliferation and Restoration of Persian Sturgeon (Guilan province). The treatments were 1) 5 g/1 kg of D-Pro, 2) 5g/1kg of Saccharomyces cerevisiae, 3) a mixture of 5 g/1kg of D-Pro and 5 g/1kg of Saccharomyces cerevisiae, and 4) a control group &nbsp;<span dir="RTL">)</span>a basic diet without any probiotics and yeasts<span dir="RTL">(</span>. Results of the analyses showed that the highest mean weight was obtained in the D-Pro treatment. The D-Pro treatment had the highest increase in length and the lowest feed conversion ratio which were significantly different compared to other treatments (P<0.05). Using D-Pro in their diet led to a carcass fat increase and this increase was statistically significant (P<0.05). By adding D-Pro to their diet, the carcass moisture decreased and this decrease resulted in a significant difference in the carcass moisture content compared to the control group (P<0.05). The levels of whole carcass ash were not significantly different in the D-Pro and Saccharomyces cerevisiae treatments compared to the control group (P>0.05). However, differences in the levels of whole carcass ash were observed between the D-Pro and Saccharomyces cerevisiae treatments, such that the levels of ash significantly increased compared to the D-Pro treatment (P<0.05). The oral consumption of 5g of D-Pro probiotic in the Persian sturgeon&rsquo;s diet increased growth and growth indices and is recommended to be used in the aquaculture industry.&nbsp;&nbsp; &nbsp;</div> تاسماهی ایرانی, پروبیوتیک دی‌پرو, مخمر ساکارومایسس سرویزیه, شاخص های رشد, ترکیب بیوشیمیایی لاشه Persian sturgeon,Dpro probiotic , Saccharomyces cerevisiae ,growth indices, Carcass analysis 175 183 http://isfj.ir/browse.php?a_code=A-10-2123-1&slc_lang=fa&sid=1 F. Darafsh فروغ درفش darafsh.f@gmail.com 100319475328460027410 100319475328460027410 No گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران M. Soltani مهدی سلطانی msoltani@ut.ac.ir 100319475328460027411 100319475328460027411 No گروه بهداشت و بیماریهای آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران H.A. abdolhay حسین علی عبدالحی abdolhay@mail.fisheries.ir 100319475328460027412 100319475328460027412 Yes Iranian Fisheries Sciences Research Institute (IFSRI), Agricultural Research Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, Iran موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج جهاد کشاورزی، تهران، ایران. M. Shamsaei Mehrejan مهدی شمسایی مهرجان drshamsaie@gmail.com 100319475328460027413 100319475328460027413 No گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران