fa اثرات تحت‌‌کشنده نانوذرات نقره بر سطوح آنزیم‌‌های متابولیک و آنتی‌‌اکسیدانی میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamei) آلودگي محيطهاي آبي آلودگي محيطهاي آبي پژوهشي Research <span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">در مطالعه حاضر </span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">پست لاروهای میگوی پا سفید غربی طی 21 روز در معرض غلظت‌‌های تحت کشنده نانوذرات نقره شامل تیمار 1: (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">LC₅₀</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">10% (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">mg/L AgNP</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;"> 39/0)، </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">تیمار 2: </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">(</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">LC₅₀</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">25% (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">mg/L AgNP</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;"> 97/0)، تیمار 3: (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">LC₅₀</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">50% (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">mg/L AgNP</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;"> 95/1) و تیمار 4: (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">LC₅₀</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">75% (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">mg/L AgNP</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;"> 92/2</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">) قرار گرفته و یک تیمار نیز به عنوان تیمار شاهد در ن</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">ظ</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">ر گرفته شد. در پایان دوره آزمایش نمونه‌‌برداری از بافت آبشش، عضله و هپاتوپانکراس جهت سنجش تغییرات سطوح آنزیم‌‌های متابولیک و آنتی‌‌اکسیدانی انجام شد. طبق نتایج، فعالیت آنزیم آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینوترانسفراز در بافت هپاتوپانکراس و آبشش نسبت به تیمار شاهد افزایش معنی‌‌دار </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">(05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">p<</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">) </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">و در بافت عضله تفاوت معنی‌‌داری نداشت </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">(05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">p></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">). فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز فقط در هپاتوپانکراس روند کاهشی داشت که نسبت به تیمار شاهد معنی‌‌دار بود (05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">p<</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">). میزان لاکتات دهیدروژناز نیز در تمام بافت‌‌های مورد بررسی فاقد اختلاف معنی‌‌دار بود (05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">p></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">). از بین آنزیم‌‌های آنتی‌‌اکسیدانی، فعالیت سوپراکسید دیسموتاز </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">در بافت هپاتوپانکراس و آبشش نسبت به تیمار شاهد کاهش معنی‌‌دار </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">(05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">p<</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">) </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">و گلوتاتیون پراکسیداز فاقد تفاوت معنی‌‌داری بود </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">(05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">p></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">). میزان</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;"> گلوتاتیون </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">S</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">-ترانسفراز نیز فقط در بافت هپاتونکراس و در تیمار 4 به</span></span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">‌‌طور معنی‌‌داری افزایش یافت (05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">p<</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;">). در مجموع</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">T</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Compset;"><span style="font-size:12.0pt;"> نتایج نشان داد که مواجهه میگو با غلظت بالای نانوذرات نقره سبب آسیب اکسیداتیو به&shy;خصوص در بافت هپاتوپانکراس آنها می‌‌شود.</span></span></span> In the present study, whiteleg shrimp postlarvae were exposed for 21 days with sublethal concentrations of silver nanoparticles containing treatment 1: (%10 LC₅₀ (0.39 mg/L AgNP), treatment 2: (%25 LC₅₀ (0.97 mg/L AgNP), Treatment 3: (%50 LC₅₀ (1.95 mg/L AgNP)and treatment 4: (%75 LC₅₀ (2.92 mg/L AgNP) and one treatment was considerd as control treatment. during 21 days. At the end of the experiment, gill, muscle and <em>hepatopancreas</em> tissue samples were samples to measure changes in levels of metabolic and antioxidant enzymes. According to the results, the enzyme activity of alanine aminotransferase and aspartate aminotransferase in hepatopancreas and gills showed a significant increase compared to the control (p<0.05), but there was no significant difference in muscle (p>0.05). Alkaline phosphatase activity was only decreasing in hepatopancreas, which was significantly higher than control (p<0.05). Lactate dehydrogenase level was not significantly different in all tissues (p>0.05). Among the antioxidant enzymes, the activity of superoxide dismutase in hepatopancreas and gills showed a significant decrease (p<0.05) compared to control, but glutathione peroxidase had no significant difference (p>0.05). The level of glutathione S-transferase was increased only in hepatoconal tissue and in treatment 4 significantly (p<0.05). The level of glutathione S-transferase was increased only in hepatopancreas tissue and in treatment 4 significantly (p<0.05). Overall, results showed that shrimp exposure to high concentrations of silver nanoparticles causes oxidative damage, especially in the hepatopancrease tissue.<br> &nbsp; نانوذرات نقره, استرس اکسیداتیو, آنزیم‌‌های متابولیک, میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamei) Silver Nanoparticles, Oxidative Stress, Metabolic Enzymes, Litopenaeus vannamei 193 200 http://isfj.ir/browse.php?a_code=A-10-1907-3&slc_lang=fa&sid=1 Seraj Bita سراج بیتا serajbita@yahoo.com 100319475328460028898 100319475328460028898 Yes Chabahar Maritime University عضو هیات علمی دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار