1401 31 1 129 120

مقاله علمی – پژوهشی: فراوانی تورهای گوشگیر غیر مجاز سرگردان در آبهای ساحلی استان گلستان Frequency of illegal abandoned gillnets in the coastal waters of Golestan Province 1 1 تورهای گوشگیر گاهی در اثر طوفان‌‌های دریایی، پاره شدن به‌وسیله مانع سخت یا عدم کشف منطقه تورریزی از سوی صیادان، در دریا رها یا گم‌‌ می‌‌شوند. در این مطالعه، اطلاعات مربوط به فراوانی تورهای صیادی سرگردان از طریق گشت‌‌های میدانی و نیز اطلاعات پرسش‌‌نامه‌‌ای از فصل بهار لغایت زمستان 1399 جمع‌‌آوری گردید. تعداد 88465 رشته تور سرگردان در سواحل استان گلستان کشف و ضبط گردید. نتایج نشان داد که 2/78 درصد از تورهای کشف شده مربوط به تورهای صید ماهی سفید، کپور و کلمه، 4/10 درصد مربوط به تورهای ماهیان خاویاری و 4/11 درصد به تورهای پره و سایر تورهای صیادی بودند. از بین صیادان مصاحبه شونده، 2/49 درصد آنها معتقد بودند که 10 تا 20 درصد از تورهای فرسوده، در دریا گم می‌‌شود و حدود 6 درصد افراد معتقدند، بیش از 40 درصد تورها، گم می‌‌شود. در بررسی علل گم شدن تورهای صیادی در آب دریا، 52 درصد افراد معتقد بودند که تورهای صیادی، به سرقت می‌‌رود. به عبارتی، عوامل انسانی یکی از دلایل عمده ناپدید شدن تور می‌‌باشد. 2/25 درصد از افراد، امواج شدید آب و 3/15 درصد از صیادان، پارگی در اثر پره‌‌های قایق، 3/6 درصد عدم امکان یافتن محل تور و 2/1 درصد سایر عوامل نظیر پوسیدگی تورها، عامل گم‌شدن تورهای گوشگیر می‌دانند. 2 Gillnets are sometimes abandoned or lost at sea due to sea storms, tearing by a hard object, or the failure of fishermen to find the fishing area. In this study, the data related to the frequency of illegal abandoned fishing nets in Golestan province were collected through field patrols and questionnaire information from spring to winter 2016. 88,465 abandoned fishing nets were collected in the coastal waters of Golestan Province. The results showed that 78.2% of the discovered nets belonged to Caspian kutum, carp, and common roach, 10.4% of them belonged to sturgeon nets, and 11.4% belonged to beach seines and other fishing nets. Among the interviewed fishermen, 49.2% believed that 10-20% of the nets were lost at the sea, and about 6% believed that more than 40% of the nets were lost. In investigating the causes of losing fishing nets in seawater, 52% of the people believed that the nets were stolen. In other words, human factors are one of the main reasons for the loss of the nets. 25.2% of the people consider strong waves and 15.3% of the fishermen, tearing by boat fins, 6.3% of not being able to find the location of the net, and 1.2% of other factors such as rot of nets are considered to be the cause of the gill nets loss. 1 8 2021/10/24 1400/8/2 2020/07/31 1399/5/10 شهرام قاسمپور Shahram Ghasempour دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان Iran shahram226226@gmail.com سعید گرگین Saeid Gorgin دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان Iran sgorgin@gmail.com رسول قربانی Rasoul ghorbani دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان Iran rasulghorbani@gmail.com Abandoned gillnets Caspian Sea Golestan Province تورهای گوشگیر سرگردان دریای خزر استان گلستان ##قربانی، ر.؛ باغفلکی، م.؛ شالویی، ف. 1391. محیط زیست دریای خزر. انتشارات دانشگاه علوم کشاورزی ومنابع طبیعی گرگان.##میر رسولی، ا.، قربانی، ر.، گرگین، س.، جلالی، ع.، عقیلی نژاد، س. م. 1399. شناسایی عوامل موثر بر کاهش ذخایر ماهیان خاویاری سواحل جنوبی دریای خزر براساس نظرسنجی از صیادان با استفاده از معادلات ساختاری Smart Pls. مجله علمی شیلات ایران، شماره 29، جلد 5، صفحات: 98 -89. DOI: 10.22092/ISFJ.2021.123204 ##قیومی، ع.، دلیری، م.، جهانشاهلو، ف. 1399. ارائه الگوی مدیریت فرهنگی مبتنی بر سیاستهای فرهنگی کاهش صید غیر مجاز در نوار ساحلی استان هرمزگان. مجله علمی شیلات ایران، شماره 29، جلد 3، صفحات: 24 -13. DOI: 10.22092/ISFJ/2020.12. 1710 ##Aghilinejhad, S. M., Gorgin, S., Uhm, van D., Joolaie, R., Ghorbani, R., Paighambari, S. Y., Mohammadi, J., Jalali, A. 2018. What are the drivers of the occurrence of illegal fishing and conservation barriers of sturgeons in the Caspian Sea? Aquatic Conserv: Mar Freshw Ecosyst.: 1–12. DOI: 10.1002/aqc.2897##Ayaz A., Unal V., Acarli D., Altinagac U., 2010, Fishing gear losses in the Gokova Special Environmental Protection Area (SEPA), eastern Mediterranean, Turkey, Journal of Applied Ichthyology, 26: 416–419.##Becker, G.S. 2008. Crime and punishment: an economic approach. Econ. Anal. Law Sel. Readings, 255-265.##Christensen, J. 2016. Illegal, unreported and unregulated fishing in historical perspective. In: K. Schwerdtner Máñez and B. Poulsen (eds). Perspectives on oceans past: a handbook of marine environmental history. Dordrecht: Springer pp.133-53.##Daliri, M., Kamrani, E., Jentoft, S., Paighambari, S.Y. 2016. Why is illegal fishing occurring in the Persian Gulf? A case study from the Hormozgan province of Iran. Ocean and Coastal Management 120: 127-134.##Daliri, M., Kamrani, E., Paighambari, S.Y. 2015. Illegal shrimp fishing in Hormozgan inshore waters of the Persian Gulf. Egyptian Journal of Aquatic Research 41: 345-352.##Dmitrieva, L,, Kondakov, A.A., Oleynikov, E., Kydyrmanov, A., Karamendin, K., Kasimbekov, Y., Baimukanov, M., Wilson, S., Goodman, J.S. 2013. Assessment of Caspian Seal by-catch in an illegal fishery using an interview based approach. PLoS One 8(6):e67074.##FAO/Japan Government Cooperative Programme 2008. Report of the FAO Workshop on Vulnerable Ecosystems and Destructive Fishing in Deep-sea Fisheries, Rome, 26–29 June 2007 (No. 829). FAO.##Ivanov, V.P. 2000. Biological Resources of the Caspian Sea. Astrakhan. KaspNIRKH. 96 pp.##Jagers, S.C., Berlin, D., Jentoft, S., 2012. Why comply? attitudes towards harvest regulations among swedish fishers. Marine Policy 36: 969-976.##Kavadas, S., Maina, I., Damalas, D., Dokos, I., Pantazi, M., Vassilopoulou, V. 2015. Multi-Criteria Decision Analysis as a tool to extract fishing footprints and estimate fishing pressure: application to small scale coastal fisheries and implications for management in the context of the Maritime Spatial Planning Directive. Mediterranean Marine Science 16: 294-304.##Kirkwood, G.P. Agnew, D.J. 2004. Deterring IUU fishing, in: Management of shared fish stocks. In A. I. L. Payne, O’Brien, C.M. Rogers, S.I. (Eds.), (pp. 1-22). Oxford، U.K.: Blackwell Publishing Ltd. ##Knapp, A., Kitschke, C., Von Meibom, S., 2006. Proceedings of the International Sturgeon Enforcement Workshop to Combat Illegal Trade in Caviar. Prepared by TRAFFIC Europe for the European Commission. Brussels, Belgium.##Likert, R. 1932. A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology 140: 1-55.##Macfadyen G., Huntington T., Cappel R. 2009, Abandoned, lost or otherwise discarded fishing gear. UNEP Regional Seas Reports and Studies No. 185. FAO Fisheries and Aquaculture Technical Paper No. 523. Rome, UNEP/FAO. 115 pp.##Petrossian, G.A. 2015. Preventing illegal, unreported and unregulated (IUU) fishing: A situational approach. Biological Conservation 189: 39-48.##van Uhm, D. Siegel, D. 2016. The illegal trade in black caviar. Trends in Organized Crime 19: 67. doi:10.1007/s12117-016-9264-5.##Ye, Y., Valbo-Jorgensen, J. 2012. Effects of IUU fishing and stock enhancement on and restoration strategies for the stellate sturgeon fishery in the Caspian Sea. Fisheries Research 131-133: 21- 29.##Masompour, Y., Gorgin, S., Pighambari, S. Y., Karimzadeh, G., Babanejad, M., & Eighani, M. 2018. The impact of ghost fishing on catch rate and composition in the southern Caspian Sea. Marine pollution bulletin, 135, 534-539. ##

مقاله علمی – پژوهشی:‌ جداسازی و شناسایی مولکولی Vibrio alginolyticus از ماهیان دریایی پرورشی در مزارع استان‌‌های جنوبی کشور Isolation and molecular identification of Vibrio alginolyticus from cultured marine fish in farms located south provinces of Iran 1 1 بیماری‌های باکتریایی چالش بزرگ پیش‌روی توسعه صنعت آبزی‌پروری هستند و به‌ عنوان یک هشدار برای پرورش‌دهندگان محسوب می‌‌شوند. بیماری ویبریوز ناشی از باکتری‌های جنس ویبریو به‌ویژه Vibrio alginolyticus در مناطق گرم و معتدله است که هر ساله خسارت سنگینی به اقتصاد تولید ماهیان دریایی وارد می‌کنند. هدف از تحقیق حاضر، جداسازی و شناسایی این باکتری از ماهیان دریایی پرورشی دارای علائم سپتی سمی باکتریایی در مزارع استان‌های جنوبی کشور بود. در مجموع، تعداد 130 قطعه ماهی نمونه‌برداری و جداسازی نمونه‌‌های باکتریایی به روش معمول انجام شد. جدایه ها از نظر ویژگی‌‌های بیوشیمیایی و مولکولی با استفاده از پرایمرهای اختصاصی ژن‌های 16 S rRNA و Collagenase به‌‌ترتیب جهت شناسایی جنس Vibrio و گونه alginolyticus V. به روش واکنش زنجیره پلیمراز مورد بررسی قرار گرفتند. بررسی مولکولی نشان داد، تعداد 109 جدایه از 119 جدایه مظنون به جنس ویبریو، به عنوان جنس ویبریو تأیید شدند. همچنین از این تعداد، 48 جدایه متعلق به گونه V. alginolyticus  بود. نتیجه‌گیری می‌شود که علت بیش 44 درصد از موارد ویبریوز، ناشی از آلودگی با V. alginolyticus است. همچنین از تعداد 250 قطعه بچه ماهی باس دریایی جهت آزمایشات تعیین LD50 استفاده گردید و کمترین LD50 محاسبه شده برای جدایه‌ها ویبریو آلجینولیتیکوس، معادلfish/CFU  108 × 83/1  محاسبه گردید. نتایج نشان‌دهنده نقش قابل ملاحظه‌ ویبریوز و درصد بالای حضور گونه V. alginolyticus در سپتی‌‌سمی باکتریایی در ماهیان مورد بررسی بود. 2 Bacterial diseases are a major challenge and warning to the development of aquaculture industry. Vibriosis is caused by bacteria of the genus Vibrio, especially Vibrio alginolyticus, in warm and temperate regions, which cause severe damages to the marine fish production economy every year. The aim of the present study was to isolate and identify this bacterium from farmed marine fish with bacterial septicemia symptoms in the farms of the southern provinces of the Iran. A total of 130 fish were sampled and isolated bacterial samples by conventional methods. Isolates were examined for biochemical and molecular properties using specific primers of 16 S rRNA and Collagenase genes to identify Vibrio sp. and alginolyticus species by polymerase chain reaction, respectively. Molecular analysis showed that 109 isolates out of 119 suspected isolates of Vibrio genus were confirmed as Vibrio genus; also, 48 isolates belonged to V. alginolyticus. It is concluded that the cause of more than 44% of cases of vibriosis is caused by infection with V.alginolyticus. For the LD50 determination, 250 Asian sea bass were used and the lowest LD50 calculated for Vibrio alginolyticus isolates was 1.83× 10 8 fish/CFU. The results showed a significant role of vibriosis as well as a high percentage of V. alginolyticus in bacterial septicemia in the studied fish. 9 21 2021/10/242022/01/5 1400/10/15 2020/07/312022/04/30 1401/2/10 حسین هوشمند Hossein Houshmand پژوهشکده آبزی پروری آب های جنوب کشور، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران Iran houshmand_h@yahoo.com مینا آهنگرزاده Mina Ahangarzadeh پژوهشکده آبزی پروری آب های جنوب کشور، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران Iran m.ahangarzadeh@yahoo.com آیه سادات صدر Ayeh Sadat Sadr پژوهشکده آبزی پروری آب های جنوب کشور، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران Iran ayehsadr@gmail.com سمیرا ناظم رعایا Samira Nazemroaya پژوهشکده آبزی پروری آب های جنوب کشور، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران Iran samira.nazemroaya@gmail.com مسعود قربانپور Masoud Ghorbanpoor گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران Iran m.ghorbanpoor1967@gmail.com تکاور محمدیان Takavar Mohammadian گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Iran takavar_m2002@yahoo.com شاپور کاکولکی Shapour Kakoulaki موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران Iran bsh443@gmail.com اشکان اژدری Ashkan Ajdari مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، چابهار، ایران Iran a_arzhan@yahoo.com Cultured marine fish vibriosis Vibrio alginolyticus Polymerase chain reaction LD50 ماهیان دریایی پرورشی ویبریوز Vibrio alginolyticus واکنش زنجیره‌ای پلیمراز LD50 ##صفرپوردهکردی، ف.، حسینی س.، مؤمنیم.، یاحقی ع. و خداوردی داریان ا.، 1393. بررسی فراوانی ژن‌های ویرولانس ویبریو پاراهمولیتیکوس ایزوله شده از ماهی، لابستر و خرچنگ صید شده از خلیج فارس. مجله میکروب شناسی پزشکی ایران، ۸ (۲): ۱-۷.##Abdallah, F. B., Chaieb, K., Kallel, H. and Bakhrouf, A., 2009. RT-PCR assays for in vivo expression of Vibrio alginolyticus virulence genes in cultured gilthead Dicentrarchus labrax and Sparus aurata. Annals of Microbiology, 59(1):63-67. Doi:10.1007/BF03175600##Abdelaziz, M., Ibrahem, M. D., Ibrahim, M. A., Abu-Elala, N. M. and Abdel-moneam, D. A., 2017. Monitoring of different Vibrio species affecting marine fishes in Lake Qarun and Gulf of Suez: Phenotypic and molecular characterization. The Egyptian Journal of Aquatic Research, 43(2):141-146. Doi:10.1016/j.ejar.2017.06.002##Actis, L.A., Tolmasky, M.E. and Crosa, J.H., 2011.Vibriosis. In: Woo, P.T.K and Bruno, D.W. (eds) Fish Diseases and Disorders, Volume 3, 2nd edn. CAB International, Wallingford, UK, pp. 570–605.##Albert, V. and Ransangan, J., 2013. Original Article Effect of water temperature on susceptibility of culture marine fish species to vibriosis. International Journal of Research in Pure and Applied Microbiology, 3(3):48–52.##Amaral, G. R. S., Dias, G. M., Wellington-Oguri, M., Chimetto, L., Campeão, M. E., Thompson, F. L. and Thompson, C.C., 2014. Genotype to phenotype: Identification of diagnostic vibrio phenotypes using whole genome sequences. International Journal of Systematic and Evolutionary Microbiology, 64:357–365. Doi:10.1099/ijs.0.057927-0##Arif, M., Suprapto, H. and Sulmartiwi, L., 2016. Bacteria associated with mass mortality of hybrid grouper Epinephelus sp. in East Java Province Indonesia. International Journal of Fisheries and Aquatic Studies, 4:439-441.##Austin, B. and Austin, D.A., 2014. Bacterial Fish Pathogens, Disease of Farmed and Wild Fish. 5 th end.Springer Dordrecht Heidelberg, New York. London. 678 p.##Bellos, G., Angelidis, P. and Miliou, H., 2015. Effect of temperature and seasonality principal epizootiological risk factor on vibriosis and photobacteriosis outbreaks for european sea bass in Greece (1998-2013). Journal of Aquaculture Research & Development, 6:338. Doi:10.4172/2155-9586.1000338##Buller, N. 2014. Bacteria and fungi from fish and other aquatic animals: a practical identification manual, Department of Agriculture and Food Western Australia. – 2nd end. Includes bibliographical references and index.CABI, London,UK. 361 p.##Caipang, C.M.A., Lucanas, J.B. and Lay-yag, C.M., 2014. Updates on the vaccination against bacterial diseases in tilapia, Oreochromis spp. and Asian seabass, Lates calcarifer. Aquaculture, Aquarium, Conservation & Legislation, 7(3):184-193.##Chart, H., 2012. Vibrio, mobiluncus, gardnerella and spirillum: Cholera; vaginosis; rat bite fever. Journal of Medical Microbiology, 8: 314–323.##Chen, M., Zhao, Z., Yang, J., Peng, K., Baker, M.A., Bai, F. and Lo, C.J., 2017. Length-dependent flagellar growth of Vibrio alginolyticus revealed by real time fluorescent imaging. eLife, 6: e22140. Doi:10.7554/eLife.22140.001##Chin, Y. K., Al‐saari, N., Zulperi, Z., Mohd‐Aris, A., Salleh, A., Silvaraj, S., Mohamad, A., Lee, J., Zamri-Saad, M. and Ina-Salwany, M. Y., 2020. Efficacy of bath vaccination with a live attenuated Vibrio harveyi against vibriosis in Asian seabass fingerling, Lates calcarifer. Aquaculture Research, 51(1):389-399. Doi:10.1111/are.14386##Conejero, M.J.U. and Hedreyda, C.T., 2004. PCR Detection of Hemolysine (vhh) Gene in Vibrio harveyi. Journal of General and Applied Microbiology, 50(3):137-142. Doi: 10.2323/jgam.50.137##Defoirdt, T., 2014. Virulence mechanisms of bacterial aquaculture pathogens and antivirulence therapy for aquaculture. Reviews in Aquaculture, 6(2):100-114. Doi:10.1111/raq.12030##Di Pinto, A., Ciccarese, G., Tantillo, G., Catalano, D. and Forte, V.T., 2005. A collagenasetargeted multiplex PCR assay for identification of Vibrio alginolyticus, Vibrio cholerae, and Vibrio parahaemolyticus. Journal of Food Protection, 68(1):150–153. Doi: 10.4315/0362-028X-68.1.150##Dong, H.T., Taengphu, S., Sangsuriya, P., Charoensapsri, W., Phiwsaiya, K., Sornwatana, T., Khunrae, P., Rattanarojpong, T. and Senapin, S., 2017. Recovery of Vibrio harveyi from scale drop and muscle necrosis disease in farmed barramundi, Lates calcarifer in Vietnam. Aquaculture, 473:89–96. Doi: 10.1016/j.aquaculture.2017.02.005##FAO, 2020. The state of world fisheries and aquaculture, sustainability in action. Rome. 206 p. DOI: 10.4060/ca9229en.##Gu, D., Liu, H., Yang, Z., Zhang, Y. and Wang, Q., 2016. Chromatin immunopre‌cipitation sequencing technology reveals global regulatory roles of low-eell-censity quorum-sensing regulator AphA in the pathogen Vibrio algi-nolyticus. Journal of Bacteriology, 7:2985-2999. Doi:10.1128/JB.00520-16##Haenen, O.L.M., Fouz, Rodríguez, B., Amaro González, C., Isern, M.M., Mikkelsen, H., Zrnčić, S., Travers, M.A., Renault, T., Hellstrom, A. and Dalsgaard, I., 2014. Vibriosis in aquaculture. 16th EAFP Conference, Tampere, Finland, 4th September 2013. B. Eur. Assoc. Fish Pathology, 34(4):138–147.##Ina-Salwany, M.Y., Nurhidayu, A., Aslah, M., Fathin‐ Amirah, M., Aslizah, M.A., Amal, M.N.A., Hisae, K., Sayaka, M., Tomoo, S. and Zamri‐ Saad, M., 2018. Vibriosis in fish: a review on disease development and prevention. Journal of Aquatic Animal Health, 31 (3):3–22. Doi:10.1002/aah.10045##Korun, J. and Karaca, M., 2013. Antibiotic resistance and plasmid profile of Vibrio alginolyticus strains isolated from cultured European sea bass (Dicentrarchus Labrax, L.). Bulletin of The Veterinary Institute in Pulawy, 57(2):173–177. DOI: 10.2478/bvip-2013-0032##Krupesha–Sharma, S.R., Pradeep, M.A., Sadu, N., Dube, P.N. and Vijayan, K.K., 2017. First report of isolation and characterization of Photobacterium damselae subsp. damselae from cage–farmed cobia (Rachycentron canadum). Journal of. Fish Disease, 40:953–958. Doi:10.1111/jfd.12557##Liu, S., Li, E., Cai, Y., Wang, S., Ren, Z., Li, Q., Guo, W., Wu, Y. and Zhou, Y., 2018. Isolation, identification and pathogenicity characterization of Vibrio ponticus from the golden pompano Trachinotus ovatus. Aquaculture, 496:285–290. Doi:10.1016/j##Mohamad, N., Amal, M.N.A., Yasin, I.S.M., Saad, M.Z., Nasruddind, N.S., Al-saarif, N., Minog, S. and Sawabeg, T., 2019. Vibriosis in cultured marine fishes: a review. Aquaculture, 512:734289. DOI:10.1016/j.aquaculture.2019.734289 ##Noga, E.J., 2010. Fish disease: diagnosis and treatment. 2 nd end.Wiley Blackwell, North Carolina, USA. 519 p.##Nor-Amalina, Z. Dzarifah, M. Z. Mohd-Termizi, Y. Amal, M. N. A., Zamri-Saad, M. and Ina-Salwany, M.Y., 2017. Phenotypic and genotypic characterization of Vibrio species isolates from Epinephelus species in Selangor. Paper presented at International Conference on Advances in Fish Health, Malaysia, April 2017.##Pathania, D., Katoch, R.C., Mahajan, A., Sharma, M. and Paul, R., 2007. Etiopathological investigations on clinical dropsy in carps (Cyprinus carpio) due to Aeromonas hydrophila in Himachal Pradesh. Journal of Fish Diseases, 30(5): 293-301.##Raissy, M., Rahimi, E. Azargun, R. Moumeni, M. Rashedi, M. and Sohrabi, H. R., 2015. Molecular Detection of Vibrio spp. in Fish and Shrimp from the Persian Gulf. Journal of Food Biosciences and Technology, 5(2): 49-52.##Rameshkumar, P., Nazar, A.K.A., Pradeep, M.A., Kalidas, C., Jayakumar, R., Tamilmani, G., Sakthivel, M., Samal, A.K., Sirajudeen, S., Venkatesan, V. and Nazeera, B.M., 2017. Isolation and characterization of pathogenic Vibrio alginolyticus from sea cage cultured cobia (Rachycentron canadum (Linnaeus 1766)) in India. Letters in Applied Microbiology, 65:423–430. Doi: 10.1111/lam.12800.##Ransangan, J. and Mustafa, S., 2009. Identification of Vibrio harveyi isolated from diseased Asian sea bass Lates calcarifer by use of 16S ribosomal DNA sequencing. Journal of Aquatic Animal Health, 21:150-155. Doi:10.1577/H09-002.1##Ransangan, J. and Mustafa, S., 2009. Identification of Vibrio harveyi isolated from diseased Asian seabass (Lates calcarifer) by use of 16S ribosomal DNA sequencing. Journal of Aquatic Animal Health, 21(3):150–155. Doi:10.1577/H09-002.1##Ransangan, J., Tamrin, M., and Ahmed, H.A., 2012. Characterization and experimental infection of Vibrio harveyi isolated from diseased Asian seabass (Lates calcarifer). Malaysian Journal of Microbiology, 8(2):104-115.##Reed, LJ. and Muench, H., 1938. A simple method of stimating fifty percent end points. American Journal of Hygiene, 27: 493-497.##Saad, T.T. and Atallah, S.T., 2014. Studies on bacterial infection in marine fish. Journal of the Arabian Aquaculture Society, 9 (1):1–20.##Tarr, C., Patel, J., Puher, N., Sowers, E., Bopp, C. and Strockbine N., 2007. Identification of Vibrio isolates by a multiplex PCR assay and rpoB sequence determination. Journal of Clinical Microbiology, 45 (1):145-140. Doi:10.1128/JCM.01544-06##Woo, P.T. and Gregory, D.W.B., 2014. Diseases and disorders of finfish in cage culture. 2 nd end.CABI, London. UK. 874p.##Zorrilla, I., Arijo, S., Chabrillon, M., Diaz, P., Martinez-Manzanares, E., Balebona, M.C., Morinigo, M.A., 2003. Vibrio species isolated from diseased farmed sole, Solea senegalensis (Kaup), and evaluation of the potential virulence role of their extracellular products. Journal of Fish Diseases, 26:103–108. Doi:10.1046/j.1365-2761.2003.00437.x ##

مقاله علمی – پژوهشی:‌ تنوع گونه‌ای، الگوی پراکنش و توالی زمانی جوامع کرم‌‌های پیکانی (Chaetognatha) در آبهای مصبی- ساحلی شمال بوشهر- خلیج فارس Species diversity, spatial distribution pattern, and temporal succession of Chaetognaths assemblages in north coastal waters of Bushehr- Persian Gulf 1 1 کرم‌ های پیکانی، کرم‌‌هایی نیرومند و مزوزئوپلانکتون‌های شکارچی هستند که اغلب از سایر گروه‌های غالب و فراوان زئوپلانکتونی، به‌ویژه کوپه‌پودها و اپندیکولارین‌ها تغذیه می‌کنند. بنابراین، در زنجیره غدایی پلاژیک به‌ویژه در زیستگاه‌های نریتیک دریاها و اقیانوس‌های جهان، به عنوان مهم‌ترین گروه جمعیت مزوزئوپلانکتونی محسوب می‌شوند. نظر به اهمیت اکولوژیک، تجاری، افتصادی و شیلاتی آبهای ساحلی- مصبی شمال بوشهر، هدف از اجرای این تحقیق شناسایی، معرفی و تعیین الگوی حاکم بر پراکنش گونه‌های کرم‌های پیکانی آبهای خلیج فارس با تأکید بر آبهای منطقه مورد نظر قرار داده شد. نمونه‌برداری در روزهای میانی و پایانی هر فصل، در خور فراکه، سه نقطه از محدوده مصب شیف‌، ایستگاه دریایی و مصب لشکر صورت گرفت و در کلیه زمان‌های نمونه‌برداری، عمق محل نمونه‌برداری، عمق شفافیت و پارامترهای فیزیکی درجه حرارت، pH، و شوری اندازه‌گیری شدند. در نهایت در منطقه، چهار گونه کرم پیکانی، Flaccisagitta enflata، Aidanosagitta neglecta، Aidanosagitta regularis و Zonosagitta pulchra، به‌ترتیب با فراوانی نسبی 56/56%، 42/29%،  25/11%  و 78/2% شناسایی گردیدند. برای دو گونهF. enflata  وA. regularis ، الگوی پراکنش مکانی و زمانی مشابه بود و حداکثر تراکم در فصل سرد و در ایستگاه دریا مشخص گردید. حداکثر تراکم برای گونه‌های A. neglecta و  pulchra Z.  در تابستان و ایستگاه‌های ساحلی و کم عمق مصب شیف مشاهده و ثبت گردید. بر اساس آزمون dbRDA[1]، مشخص گردید که از میان عوامل محیطی مورد مطالعه، عمق محل نمونه‌‌برداری بر پراکنش گونه‌هایF. enflata  وA. regularis تاثیر مثبت و شوری تاثیر معکوس دارد. همچنین نتایج حاصل از آنالیز dbRDA نشان داد که عمق محل زیستگاه تاثیر منفی بر الگوی پراکنش neglecta A. و درجه حرارت تاثیر مثبت بر الگوی پراکنش  pulchra Z. دارد.   [1] Distance based Redundancy Analysis 2 Chaetognaths (arrow worms) are strong predaceous mesozooplankton; which feed on other more abundant zooplankton’s groups; their most important preys are Copepods and Appendicularians. So they are considered as one of the most important groups among mesozooplankton communities, especially in the pelagic food web, also widely distributed in the neritic zone of all the oceans. Considering the fisheries activities and ecological aspects of economically and traditionally important ecosystems of the northern coastline of Bushehr, this study aimed to identify, introduce and assess the temporal and spatial distribution patterns of the Chaetognaths in the Persian Gulf, restricted to coastal waters of this area. Chaetognaths were collected during seven sampling programs, from Frake river-estuary, three sites of large creek-estuary of the Shif, one site in the sea, and one site in the Lashkari creek-estuary, at the middle and last day of each season. During all surveys, the depth of the sampling location, Secchi depth, water temperature, pH, and salinity were measured. Finally, 4 species were identified, Flaccisagitta enflata, Aidanosagitta neglecta, Aidanosagitta regularis, and Zonosagitta pulchra, with relative abundances of 56.56%, 29.42%, 11.25% and 2.87% respectively. The highest total density was observed in the sea station at the cold season, for two species of F. enflata and A. regularis. A. neglecta and Z. pulchra reached to the highest density in coastal stations and shif creek at summer. Based on dbRDA (distance based Redundancy Analysis), the depth of sampling location explained effectively the distribution pattern of F. enflata and A. regularis, with a positive correlation,   but salinity demonstrated a negative effect. Also based on the results of dbRDA, depth of the habitat is the most important factor which explains negatively the distribution pattern of A.neglecta and temperature was the correlated factor with the distribution pattern of Z. pulchra in our study area. 23 34 2021/10/242022/01/52018/08/17 1397/5/26 2020/07/312022/04/302022/04/30 1401/2/10 رضوان موسوی ندوشن Rezvan Mousavi Nadushan دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال ، تهران، ایران . Iran mousavi.nadushan@gmail.com منیر غیاث‌آبادی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال ، تهران، ایران . Iran mesozooplankton Chaetognath Diversity Distribution pattern Temporal succession Persian Gulf Gulf. مزوزئوپلانکتون کرم‌‌های پیکانی الگوی پراکنش توالی زمانی خلیج فارس فارس. ##Alle, A., Lie, Y., Tse, P. and Wong, C.K., 2012. Diel vertical migration and feeding of three species of chaetognaths (Flaccisagitta enflata, Aidanosagitta delicata and Aidanosagitta neglecta) in two shallow, subtropical bays in Hong Kong. Journal of Plankton Research, 34(8): 670-684. https://doi.org/10.1093/plankt/fbs041##Al-Yamani, F.Y., Skryabin, V., Gubanova, A., Khvorov, S. and Prusova, I., 2011. Marine zooplankton practical guide for the Northwestern RSA.##Andre´u, P., 1992. Vertical migration of three coastal species of chaetognaths in the western Mediterranean Sea. Journal of Marine Scisnce, 56: 367–372.##Baier, C.T. and Purcell, J.E., 1997. Trophic interactions of chaetognaths, larval Fish, and zooplankton in the South Atlantic Bight. Journal of Marine Ecology Progressing Series, 146: 43–53. https:// doi:10.3354/meps146043. ##Boltovskoy, D., 2005. Zooplankton of the South Atlantic Ocean. A taxonomic reference work with identification guides and spatial distribution patterns. DVD ROM. World Biodiversity Database Compact Disc Series. ETI Bioinformatics, Multimedia Interactive Software.## ##Bone, Q. and Duvert, M., 1991. Locomotion and buoyancy. In The biology of chaetognaths (ed. Q. Bone, H. Kapp and A.C. Pierrot-Bults), pp. 32–44. Oxford, UK: Oxford University Press.##Brodeur, R.D. and Terazaki, M., 1999. Springtime abundance of chaetognaths in the shelf region of the northern Gulf of Alaska, with observations on the vertical distribution and feeding of Sagitta elegans. Fisheries Oceanography, 8: 93–103. https://doi.org/10.1046/j.1365-2419.1999.00099.x##De Robertis, A., Jaffe, J.S. and Ohman, M.D., 2000. Size-dependent visual predation risk and the timing of vertical migration in zooplankton. Journal of Limnology and Oceanography, 45: 1838–1844. https://doi.org/10.4319/lo.2000.45.8.1838.##Duro´, A. and Saiz, E., 2000. Distribution and trophic ecology of chaetognaths in the western Mediterranean in relation to an inshore-offshore gradient. Journal of Plankton Research, 22: 339–361. https://doi.org/10.1093/plankt/22.2.339##Feigenbaum, D.L., 1979. Daily ration of the chaetognath, Sagitta enflata. Journal of Marine Biology, 54: 78–82. https://doi.org/10.1007/BF00387053.##Froneman, P.W., Pakhomov, E.A. and Perissinotoo, R., 1998. Feeding and predation impact of two chaetognath species, Eukrohnia hamata and Sagitta gazellae, in the vicinity of Marion Island (southern ocean). Journal of Marine Biology, 131: 95–101. ##https://doi.org/10.1007/s002270050300.##García, A. and Camiñas, J.A., 1985. Coastal variability of zooplankton biomass in the Northwestern sector of Alborán Sea. Rapport Commission Institute Mer Méditerranéenne, 29(8), pp.135-136.##Gieseck, R. and Gonzalez, H.E., 2004. Reproduction and feeding of Sagitta enflata in the Humboldt Current system off Chile. ICES Journal of Marine Science, 65: 361-370. https://doi.org/10.1093/icesjms/fsn030.##Giesecke, R. and Gonza´lez, H.E., 2004. Feeding of Sagitta enflata and vertical distribution of chaetognaths in relation to low oxygen concentrations. Journal of Plankton Research, 26: 475–486. https://doi.org/10.1093/plankt/fbh039.##Goswami, S.C., 1982. Occurence of swarms of Sagitta enflata (Chaetognatha) and Pleurobrachia globosa (Ctenophora) in the coastal waters of Goa Masahagar. Bulletin of National Institute Oceanogeaphy, 15(3): 163-166.##Irigoien, X., Conway, D.V.P. and Harris, R.P., 2004. Flexible diel vertical migration behavior of zooplankton in the Irish Sea. Journal of Marine Ecology Progressing Series, 267: 85–97. https:// doi: 10.3354/meps267085. ##Johnson T.B. and Terazaki, M., 2003. Species composition and depth distribution of chaetognaths in a Kuroshio warm-core ring and Oyashio water. Journal of Plankton Research, 25(10): 1279-1289. https://doi.org/10.1093/plankt/fbg085.##Johnson, T.B., Nishikawa, J. and Terazaki, M., 2006. Community structure and vertical distribution of chaetognaths in the Celebes and Sulu Seas. Journal of Coastal Marine Science, 30: 360–372.##Kehayias, G., Michaloudi, E., Koutrakis, E., 2005. Feeding and predation impact of chaetognaths in the north Aegean Sea (Strymonikos and Ierissos Gulfs). Journal of Marine Biology, Association. UK, 85: 1525-1532. doi:10.1017/S0025315405012737.##Kehayias, G. and Kourouvakalis, D., 2010. Diel vertical migration and feeding of chaetognaths in coastal waters of the eastern Mediterranean. Journal of Biologia, 65: 301–308. https://doi.org/10.2478/s11756-010-0024-8.##Kooka, K., Takatsu, T., Kamei, Y., Nakatani, T. and Takahashi, T., 1998. Vertical distribution and prey of Walleye pollock in the northern Japan Sea. Fisheries Scisnce, 64: 686–693. https://doi.org/10.2331/fishsci.64.686.##Liang, T.H. and Vega-Pérez, L.A., 1994. Studies on chaetognaths off Ubatuba region. I. Distribution and abundance. Journal of Boletim do Instituto Oceanográfico, 42(1/2):73-48. ##Liang, T.H. and Vega-Perezla, 2002. Distribution, abundance and biomass of Chaetognaths off São Sebastião region, Brazil in February 1994. Braz Journal of Oceanography, 50: 1-12. https://doi.org/10.1590/S1413-77392002000100001.##Marazzo, A. and Nogueira, C.S.R., 1996. Composition, spatial and temporal variations of Chaetognatha in Guanabara Bay, Brazil. Journal of Plankton Research, 18(12):2367-2376. https://doi.org/10.1093/plankt/18.12.2367.##Mclelland, J.A. and Heard, R.W., 1991. Notes on some chaetognaths from Pine cay, Turks and Caicos Islands (British West Indies). Gulf Research Reports, 8(3):227-235. https://doi.org/10.18785/grr.0803.02.##Noblezsda, M.M.P. and Campos, W.L., 2008. Spatial distribution of chaetognaths off the northern Bicol Shelf, Philippines (Pacific coast). ICES Journal of Marine Science, 65: 484- 494. https://doi.org/10.1093/icesjms/fsn027.##Pierrot-Bults, A.C., and Nair, R., 1991. Distribution patterns in Chaetognatha. In Q Bone, H Kapp, AC Pierrot-Bults, eds.The biology of chaetognaths. Oxford, UK: Oxford Univ. Press, pp. 86-116.##Qresland, V., 1990. Feeding and predation impact of the chaetognath Eukrohnla hamata in Gerlache Strait Ant arctic Peninsula. Journal of Marine Ecology Progressing Series, 63: 201-209. https://www.jstor.org/stable/24844616##Smith, P.E. and Richardson, S.L. 1977. Standard techniques for pelagic fish egg and larva surveys. FAO Fisheries and Aquaculture Technical Paper, 175: 1-100. ##Szyper, J.P., 1978. Feeding rate of the chaetognath Sagitta enflata in nature. Journal of Estuaries and Coastal Marine Science, 7: 567-575. https://doi.org/10.1016/0302-3524(78)90065-8.##Terazaki, M., 1996. Vertical distribution of pelagic chaetognaths and feeding of Sagitta enflata in the Central Equatorial Pacific. Journal of Plankton Research, 18: 673–682. https://doi.org/10.1093/plankt/18.5.673.##Tse, P., Hui, S.Y. and Wong, C.K., 2007. Species composition and seasonal abundance of Chaetognatha in the subtropical coastal waters of Hong Kong. Journal of Estuaries Coastal Shelf Science, 73: 290-298. https://doi.org/10.1016/j.ecss.2007.01.011.##Ulloa, R., Palma, S. and Silva, N., 2000. Bathymetric distribution of chaetognaths and their association with water masses off the coast of Valparaı´so, Chile. Deep-Sea Research, 47: 2009–2027. https://doi.org/10.1016/S0967-0637(00)00020-0##Vega-Perezla, and Svhinke, K.P., 2011. Checklist of chaetognatha phyllum from São Paulo State, Brazil. Journal of Biota Neotropica, 11(1): 1-9. ##

مقاله علمی – پژوهشی:‌ اثر سیستم بیوفلاک بر شاخص‌های رشد، ترکیب بدن و آنزیم‌های گوارشی ماهی جوان کپور معمولی در تراکم‌های مختلف پرورشی Effect of biofloc system on growth indices, body composition and digestive enzymes of juvenile common carp (Cyprinus carpio) in different stocking rates 1 1 در تحقیق حاضر شاخص‌های رشد، ترکیب بدن و آنزیم‌های گوارشی ماهی جوان کپور معمولی (Cyprinus carpio) در سیستم بیوفلاک با تراکم‌های مختلف پرورشی مورد بررسی قرار گرفت. بدین‌‌منظور، 825 بچه ماهی کپور معمولی (2/1±17 گرم) به طور تصادفی در 5 تیمار (3 تکرار) و تعداد 15 تانک فایبرگلاس200 لیتری در آزمایشگاه دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر منتقل شدند. تعداد 25 عدد ماهی در تانک (12/2 کیلوگرم در متر مکعب) همراه با تعویض آب (شاهد) و نیز 25 عدد (12/2،D25)، ۵۰ عدد (۲۴/۴،D50)، 75 عدد (37/6،D75) و 100 عدد ماهی (5/8،D100) کیلوگرم در متر مکعب در تانک به عنوان تیمارهای بیوفلاک ذخیره شدند. دوره نوری شامل تناوب۱۲ ساعت روشنایی و تاریکی و طول دوره آزمایش ۴۰ روز بود. تیمار شاهد و سایر تیمارهای آزمایشی به‌ترتیب، با جیره غذایی تجاری حاوی 35 درصد پروتئین و 25 درصد پروتئین به صورت دستی، سه بار در روز و به میزان 3 درصد وزن بدن تغذیه شدند. مقدار پارامترهای اکسیژن محلول، دما، pH و شوری در سیستم بیوفلاک با تیمار شاهد اختلاف معنی‌‌داری نداشتند (05/0P>). شاخص‌‌های BFV یا حجم بیوفلاک و TSS یا کل ذرات معلق در تیمارهای بیوفلاک در مقایسه با شاهد مقدار بالاتری داشتند (05/0>P). در سیستم بیوفلاک میزان نیتریت و  نیتروژن کل آمونیاکی در تیمارهای بیوفلاک در مقایسه با تیمار شاهد مقدار پایین‌‌تری داشتند(05/0>P) داشتند. میزان نیترات در تیمار D100 در مقایسه با سایر تیمارهای بیوفلاک افزایش یافت (05/0>P). وزن نهایی، درصد افزایش وزن، نرخ رشد ویژه و ضریب کارایی غذا در تیمارهای بیوفلاک  D25و D50 تغذیه شده با پروتیین پایین‌تر اختلاف معنی‌‌داری با شاهد نداشت (05/0<P). ضریب کارایی پروتئین در تیمار D25 و D50 در مقایسه با شاهد افزایش یافت (05/0>P). کمترین میزان پروتئین در تیمار D100 به طور معنی‌داری در مقایسه با سایر تیمارها مشاهده شد (05/0>P). فعالیت آنزیم‌‌های لیپاز، آمیلاز و آلکالین فسفاتاز در سیستم بیوفلاک در مقایسه با شاهد اختلاف ‌‌معنی‌‌داری نداشتند (05/0<P). نتایج این مطالعه نشان داد که سیستم بیوفلاک ضمن کاهش بار آلودگی نیتریت و آمونیاک آب محیط پرورشی، میزان مصرف پروتئین جیره را کاهش داد. 2 In the present study, growth indices, body composition and digestive enzymes of juvenile common carp (Cyprinus carpio) were investigated in biofloc system with different stocking rates. So, 825 juvenile fish (17±1.2g) were randomly transferred to 15 fiberglass 200 liter tanks in lab of Khorramshahr University of Marine Science and Technology. Twenty five fish were stocked in a tank (2.12 kg/m3) with water exchange (control), and also 25 (2.12 kg/m3, D25), 50 (4.24 kg/m3, D50), 75 (6.37 kg/m3, D75) and 100 fish (8.5 kg/m3, D100) were stocked in tanks as a biofloc treatments. The photoperiod included 12 h light and 12 h darkness and the duration of the experiment was 40 days. Control and other treatments treatment were fed with a commercial diet containing 35% and 25% protein, respectively for 40 days. The fish were fed manually, three times a day (8:30, 12:00 and 15:30) based on 3% of the body weight. In the control treatment, the water was exchanged 25% every two days. Dissolve oxygen, temperature, pH and salinity parameters were not significantly different in biofloc system compared to the control (P>0.05). Biofloc volume (BF) and total suspended solids (TSS) values were higher in biofloc treatments than the control (P<0.05).  Total ammonia and nitrite levels were lower in biofloc treatments than the control (P<0.05). The nitrate levels were higher in D100 treatment than other biofloc treatments (P<0.05). Final weight, percentage of weight gain, specific growth rate and feed conversion ratio were not significantly different in D25 and D50 treatments compared to the control (P<0.05). The protein efficiency was significantly increased in B25 and D50 treatments compared to the control (P<0.05). The lowest protein content was observed in D100 treatment compared to the other treatments (P<0.05). The lipase, amylase and alkaline phosphatase activities did not show significant difference in biofloc treatments compared to the control (P<0.05). The results of this study showed that biofloc system decreased the consumption of dietary protein while reducing the pollution load of nitrite and total ammonia. 35 46 2021/10/242022/01/52018/08/172020/03/2 1398/12/12 2020/07/312022/04/302022/04/302022/04/30 1401/2/10 محمد طرفی mohammad torfi گروه شیلات. دانشکده منابع طبیعی دریا. دانشگاه علوم وفنون دریایی خرمشهر.خرمشهر. ایران Iran torfimohammad111@gmail.com ابراهیم رجب زاده قطرمی ebrahim rajabzadeh ghatrami گروه شیلات. دانشکده منابع طبیعی دریا. دانشگاه علوم وفنون دریایی خرمشهر.خرمشهر. ایران Iran rajabzadeh48@gmail.com حمید محمدی آزرم hamid mohammadi azarm گروه شیلات. دانشکده منابع طبیعی دریا. دانشگاه علوم وفنون دریایی خرمشهر.خرمشهر. ایران Iran azarmhamid@gmail.com Biofloc Growth indices Body composition Digestive enzymes Density Common carp بیوفلاک شاخص‌های رشد ترکیب بدن آنزیم‌های گوارشی تراکم کپور معمولی ##بخشی، ف.، حسین نجدگرامی، ا.، ایمانی، ا.، سروی مغانلو، ک. 1395. تاثیر استفاده از فناوری بیوفلوک بر پارامترهای رشد، ترکیب لاشه و کاهش هزینه‌های تولید در پرورش متراکم بچه ماهی کپور معمولی. مجله تحقیقات دامپزشکی. دوره 71. 169-162. DOI: 10.22059/jvr.2016.57913 ##خانجانی، م. ح، سجادی، م.، علی زاده، م.، سوری نژاد. ا. 1393. تهیه بیوفلاک به منظور بکارگیری در پرورش میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamei Boone, 1931) در سیستم بدون تعویض آب. اولین همایش آبزی پروی نوین چالش‌ها و فرصت‌ها. گرگان- دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبعی- 30 مهر و 1 آبان 1393.##خانجانی، م.ح.، سجادی، م.م.، علی زاده، م.، سوری نژاد، ا. 1394. تاثیر نسبت‌های مختلف غذادهی بر کیفت آب، عملکرد رشد و بقا پست لاروهای میگوی سفید غربی (Litopenaeus vannamei) با استفاده از تکنولوژی بیوفلوک. مجله علمی شیلات ایران. سال 24. شماره 2. 28-13. DOI: 10.22092/ISFJ.2015.103126##خانجانی، م.ح.، سجادی، م.م.، علی زاده، م.، سوری نژاد، ا. 1395. تولید و ارزیابی بیوفلوک به منظور به کارگیری در سیستم پرورشی بدون تعویض آب. نشریه توسعه آبزی پروری. سال 10. شماره 1. 42-33.##عباس‌زاده، ا.، یاوری، و.، حسینی، س.ج. و نفیسی، م. 1396. تاثیر منابع مختلف کربنی (ملاس و شیره ضایعات خرما) بر کیفیت آب، عملکرد رشد و ترکیبات بدن میگوی سفید غربی (Litopenaeus vannamei) در سیستم بیوفلاک. مجله بوم شناسی آبزیان. سال 10. شماره 1. 38-21.##Asaduzzaman, M., Wahab, M.A., Verdegem, M.C.J., Huque, S., Salam, M.A. and zim, M.E., 2008. C/N ratio control and substrate addition for periphyton development jointly enhance freshwater prawn Macrobrachium rosenbergii production in ponds. Aquaculture, 280:117-123. doi.org/10.1016/j.aquaculture.2008.04.019##Avnimelech, Y., 1999. Carbon/nitrogen ratio as a control element in aquaculture systems.Aquaculture 176, 227–235. doi.org/10.1016/S0044-8486(99)00085-X##Avnimelech, Y., 2007. Feeding with microbial flocs by tilapia in minimal discharge bio- flocs technology ponds. Aquaculture, 264: 140-147. DOI: 10.1016/j.aquaculture.2006.11.025##Avnimelech, Y., 2009. Biofloc Technology, A Practical Guide Book. The World Aquaculture Society, Baton Rouge, Louisiana, United States. 182 pp. DOI: 10.13140/RG.2.2.18973.15840##Bakhshi, F., Najdegerami, E.H., Manaffarm R., Tukmechi, A., Farah, K. 2018. Use of different carbon sources for the biofloc system during the grow-out culture of common carp (Cyprinus carpio L.) fingerlings. Aquaculture 484 (2018) 259–267. DOI: 10.1016/j.aquaculture.2017.11.036##Bauer, W.; Prentice-Hernandez, C.; Tesser, M. B.; Wasielesky, W. Jr. and Poersch, L. H. S. 2012. Substitution of fishmeal with microbial floc meal and soy protein concentrate in diets for the Pacific white shrimp Litopenaeus vannamei. Aquaculture 342-343:112-116. DOI: 10.1016/j.aquaculture.2012.02.023##Aruso, G., Denaro, M and Genovese, L., 2009. Digestive enzymes in some Teleost species of interest for Mediterranean aquaculture. Open Fish Science, 2: 74-86. DOI: 10.2174/1874401X00902010074##Castro, C., Pérez-Jiménez, A., Coutinho, F., Pousão-Ferreira, P., Brandão, T. M and Oliva-Teles, A., Peres, H., 2013. Digestive enzymes of meagre (Argyrosomus regius) and white seabream (Diplodus sargus). Effects of dietary brewer's spent yeast supplementation. Aquaculture, 416: 322-27. doi.org/10.1016/j.aquaculture.2013.09.042##De Schryver, P., Crab, R., Defoirdt, T., Boon, N., Verstraete, W. (2008) The basics of bio-flocs technology: The added value for aquaculture. Aquacul. 277: 125-137. DOI: 10.1016/j.aquaculture.2008.02.019##Einen, O., Waagan, B. and Thomassen, M.S., 1998. Starvation prior to slaughterin Atlantic salmon (Salmo salar) I. Effects on weight loss, body shape, slaughter- and fillet-yield, proximate and fatty acid composition. Aquaculture, 166: 85–104. doi.org/10.1016/S0044-8486(98)00279-8##Emerenciano, M., E.L.C. Ballester, R.O. Cavalli & W. Wasielesky. 2011. Effect of biofloc technology (BFT) on the early postlarval stage of pink shrimp Farfantepenaeus paulensis: growth performance, floc composition, and salinity stress tolerance. Aquacult. Int., 19: 891-901. DOI: 10.1007/s10499-010-9408-6##Food and Agriculture Organization of the United Nations Rome, 2010. Fao Fisheries And Aquaculture Department. 218 p.##Gao J, Gu, F., Abdella, N.H., Ruan, H., He, G. 2012. Investigation on culturable microflora in tibetan kefir grains from different areas of china. J Food Sci 77(8): 425-33. DOI: 10.1111/j.1750-3841.2012.02805.x##Irshad Ahmad. H., Verma, A.K., Babitha Rani, A.M., Rathore, G., Saharan, N.and Gora, A.H., 2016. Growth, non-specific immunity and disease resistanceof Labeo rohita against Aeromonas hydrophilain biofloc systems using different carbon sources. Aquaculture, 456: 61-67. doi.org/10.1016/j.aquaculture.2016.02.011##Jezierska, B., Hazel, J.R. and Gerking, S.D. 1982. Lipid mobilization during starvation in the rainbow trout, Salmo gairdneri, with attention to fatty acids. The Journal of Fish Biology, 21: 681–692. doi.org/10.1111/j.1095-8649.1982.tb02872.x##Jobling, M., 1995. Digestive and abruption In: Jobling, M. (ed), Environmental Biology of Fishes. Chapter 6. Chapman and Hall, London England. pp: 175-210.##Kim, M., Jeong, S.Y., Yoon, S.J., Cho, S.J., Kim, Y.H., Kim,M.J., Ryu, E.Y. and Lee, S.J., 2008. Aerobic denitrification of Pseudomonas putida AD-21 at different C/N ratios. Journal of Bioscience and Bioengineering, 106: 498–502. DOI: 10.1263/jbb.106.498##Krogdahl, Å and Marie Bakke-McKellep, A., 2005. Fasting and refeeding cause rapid changes in intestinal tissue mass and digestive enzyme capacities of Atlantic salmon (Salmo salar L.). Comparative Biochemistry and Physiology Part A: Molecular & Integrative Physiology, 141: 450-460. DOI: 10.1016/j.cbpb.2005.06.002##Kuhn, D.D., G.D. Boardman, A.L. Lawrence, L. Marsh and G.J. Flick Jr., 2009. Microbial floc meal as a replacement ingredient for fish meal and soybean protein in shrimp feed. Aquaculture, 296: 51-57. doi.org/10.1016/j.aquaculture.2009.07.025##Long, L., Yang, J., Li, Y., Guan, C. and Wu, F. 2015. Effect of biofloc technology on growth, digestive enzyme activity, hematology, and immune response of genetically improved farmed tilapia (Oreochromis niloticus). Aquaculture, 448: 135-141. doi.org/10.1016/j.aquaculture.2015.05.017##Loureiro, C.K., Wasielesky, W.J.R., Abreu, P.C., 2012. The use of protozoan, rotifers and nematodes as live food for shrimp raised in BFT system. Atlantica, Rio Grande, 34, 1, pp. 5-12. DOI: 10.5088/atl.2012.34.1.5##Luo G, Wang C, Liu W, Sun D, Li L, Tan H (2014) Growth, digestive activity, welfare, and partial cost-effectiveness of genetically improved farmed tilapia (Oreochromis niloticus) cultured in a recirculating aquaculture system and an indoor biofloc system. Aquaculture 422–423:1–7. DOI: 10.1016/j.aquaculture.2013.11.023##Mahanand, S.S., Moulick, S. and Srinivasa, R., 2013. Water quality of Rohu, Labeo rohita, in a biofloc system. Journal of Applied Aquaculture, 25: 121–131. doi.org/10.1080/10454438.2013.788898##Mook, W.T., Chakrabarti, M.H., Aroua, M.K., Khan, G.M.A., Ali, B.S., Islam, M.S., Abu Hassan, M.A., 2012. Removal of total ammonia nitrogen (TAN), nitrate and totalorganic carbon (TOC) from aquaculture wastewater using electrochemical technology: a review. Desalination, 285: 1-13. DOI: 10.1016/j.desal.2011.09.029##Najdegerami, E., Bakhshi, F., Bagherzadeh Lakani, F. 2015. Effects of biofloc on growth performance, digestive enzyme activities and liver histology of common carp (Cyprinus carpio L.) fingerlings in zero-water exchange system. Fish Physiol Biochem. DOI 10.1007/s10695-015-0151-9##Nordrum, S., Krogdahl, A., Røsjø, C., Olli, J.J and Holm, H., 2000. Effects of methionine, cycteine and medium chain triglycerides on nutrient digestibility, absorption of amino acids along the intestinal tract and nutrient retention in Atlantic salmon (Salmon salar L.) under pair-feeding regime. Aquaculture, 186: 341-360. doi.org/10.1016/S0044-8486(99)00385-3##Nya, E. J and Austin, B., 2011. Dietary modulation of digestive enzymes by the administration of feed additives to rainbow trout, (Oncorhynchus mykiss) Walbaum. Aquaculture Nutrition, 17: 459-466. doi.org/10.1111/j.1365-2095.2010.00782.x##Phillips, AM Jr., 1969. Nutrition, digestion and energy utilization. In: Hoar WS, Randall DJ, Ed. Fish Physiology, Academic Press, London: 391-432. ##Rungruangsak-Torrissen, K., Moss, R., Andersen , L., Berg, A and Waagbo, R., 2006. Different expressions of trypsin and chymotrypsin in relation to growth in Atlantic salmon (Salmo salar L). Fish Physiology and Biochemistry, 32: 7-23. DOI: 10.1007/s10695-005-0630-5##Smith, L.S., 1989. Digestive function in teleost fish. In Fish Nutrition, 2nd end, ed. Halver, J.E. Sandiago: Academy press. pp: 331-421.##Valenti, W.C., Daniels, W.H., 2000. Recirculation hatchery systems and management. In: New, M.B., Valenti, W.C., (Eds), Freshwater prawns culture. Oxford, Blackwell, pp. 69-90. doi.org/10.1002/9780470999554.ch6##Valle, B.C.S., Dantas, J.R, E.M., Silva, J.F.X., Bezerra, R.S., Correia, E.S., Peixoto, S.R.M., Soares, R.B., 2015. Replacement of fishmeal by fish protein hydrolysate and biofloc in the diets of Litopenaeus vannamei postlarve. Aquaculture Nutrition. 21: 105-112. doi.org/10.1111/anu.12149##Wang, W.N., Wang, A.L., Zhang, Y.J., Li, Z.H., Wang, J.H. and Sun, R.Y., 2004. Effects of nitrite on lethal and immune response of Macrobrachium nipponense. Aquaculture, 232: 679–686. doi.org/10.1016/j.aquaculture.2003.08.018##Wasielesky, Jr. W., H. Atwood, A. Stokes and C.L. Browdy, 2006. Effect of natural production in a zero exchange suspended microbial floc based super-intensive culture system for white shrimp Litopenaeus vannamei. Aquaculture, 258: 396-403. DOI: 10.1016/j.aquaculture.2006.04.030##Xu, W.J., Pan, L.Q. .2012. Effects of bioflocs on growth performance, digestive enzyme activity and body composition of juvenile Litopenaeus vannamei in zero-water exchange tanks manipulating C/N ratio in feed. Aquaculture 356–357:147–152. doi.org/10.1016/j.aquaculture.2012.05.022##Xu, W.J., Pan, L.Q., Zhao, D.H., Huang, J. 2012a. Preliminary investigation into the contribution of bioflocs on protein nutrition of Litopenaeus vannamei fed with different dietary protein levels in zero-water exchange culture tanks. Aquaculture 350–353:147–153. doi.org/10.1016/j.aquaculture.2012.04.003##Xu, W.J., Pan, L.Q., Sun, X.H., Huang, J .2012b. Effects of bioflocs on water quality, and survival, growth and digestive enzyme activities of Litopenaeus vannamei (Boone) in zero-water exchange culture tanks. Aquac Res:1–10. doi.org/10.1111/j.1365-2109.2012.03115.x ##

مقاله علمی – پژوهشی:‌ تأثیر تغذیه با میوه بلوط ایرانی (Quercus brantii) خیسانده و تخمیر شده بر میزان رشد، مصرف غذا و ترکیب لاشه کپور معمولی (Cyprinus carpio) Effect of feeding with soaked and fermented Iranian acorn (Quercus brantii) on the growth, feed utilization and carcass composition of common carp (Cyprinus carpio) 1 1 میوه پوست‌کنده بلوط به مدت 48-24 ساعت در آب معمولی خیسانده شد. بلوط 24 ساعت خیسانده شده، با مخمر نانوایی به مدت 24 ساعت تخمیر شد. اثر 4 نوع جیره غذایی شامل تیمارهای 1: جیره فاقد بلوط، 2: جیره حاوی بلوط خیسانده و تخمیر نشده، 3: جیره حاوی بلوط 48 ساعت خیسانده شده و 4: جیره حاوی بلوط 24 ساعت خیسانده شده و 24 ساعت تخمیر شده بر کپور معمولی با وزن آغازین 8 گرم در مدت 61 روز، تعیین گردید. میزان ترکیبات فنولی میوه بلوط در اثر خیساندن و تخمیر به طور معنی‌دار کاهش یافت (05/0P<). جیره اثر معنی‌داری بر طول کل، بلع غذا، رطوبت لاشه و نرخ زنده‌مانی نداشت (05/0<P). تیمار 3 در مقایسه با تیمارهای 2 و 4 به طور معنی‌دار سبب افزایش وزن و نرخ رشد ویژه گردید. ضریب چاقی در تیمار 3 به طور معنی‌داری بیشتر از تیمار 4 بود. بهترین ضریب تبدیل غذایی، نرخ بازدهی پروتئین و نرخ بازدهی چربی در تیمار 3 مشاهده شد که تفاوت معنی‌دار با تیمار 2 داشت. ذخیره پروتئین در تیمارهای بلوط فاقد تفاوت معنی‌دار بود، اما تیمار 4 به طور معنی‌‌دار ذخیره پروتئینی کمتری در مقایسه با تیمار 1 داشت. بیشترین ذخیره چربی در تیمار 1 مشاهده شد که این تفاوت با تیمارهای 3 و 4 معنی‌‌دار بود. بلوط منجر به کاهش معنی‌‌دار پروتئین خام، چربی خام و خاکستر لاشه گردید. تیمارهای بلوط از لحاظ خاکستر لاشه تفاوت معنی‌‌داری با هم نداشتند. اثر منفی تیمار 3 بر درصد چربی خام و تیمار 4 بر درصد پروتئین خام لاشه بیشتر بود. بلوط 48 ساعت خیسانده شده، اثر منفی بر رشد و مصرف غذا نداشت و می‌توان تا 5 درصد جیره از آن استفاده نمود اما مطالعه سایر روش‌های خیساندن و تخمیر جهت بهبود کیفیت لاشه توصیه می‌گردد. 2 Peeled oak acorn was soaked in tap water for 24 or 48 h. The 24 h soaked acorn was fermented by baking yeast for 24 h. The effect of four diets including treatments 1: diet without acorn, 2: diet containing not soaked and fermented acorn, 3: diet containing 48 h soaked acorn, and 4: diet containing 24 h soaked and 24 h fermented acorn was determined on common carp with an initial weight of 8 g for 61 days. The phenolic compounds in the acorn were significantly reduced by soaking and fermentation (P<0.05). Diet had no significant effect on total length, feed intake, carcass moisture and survival rate (P>0.05). Treatment 3 significantly increased weight and specific growth rate in comparison with treatments 2 and 4. The condition factor in treatment 3 was significantly higher than treatment 4. The best feed conversion ratio and protein and lipid efficiency rates were observed in treatment 3, which were significantly different from treatment 2. There was no significant difference in protein retention between the treatments fed with acorn, but treatment 4 compared to treatment 1 had significantly less protein retention. The highest lipid retention was observed in treatment 1, which had a significant difference with treatments 3 and 4. Acorn led to a significant reduction in carcass crude protein, crude fat and ash. There was no significant difference in terms of carcass ash between treatments fed with acorn. The negative effects of treatments 3 and 4 were higher on the percentage of carcass lipid and carcass protein, respectively. Soaked acorn for 48 h did not have a negative effect on growth and feed consumption and can be used up to 5% of diet, but the study of other soaking and fermentation methods is recommended to improve the carcass quality. 47 56 2021/10/242022/01/52018/08/172020/03/22022/01/27 1400/11/7 2020/07/312022/04/302022/04/302022/04/302022/04/30 1401/2/10 مهدیه نارویی Mahdie Narui دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان Iran mahdiehnaroie23@gmail.com حجت اله علمداری Hojjatollah Alamdari دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان Iran alamdari671@yahoo.com Growth indices Carcass composition Iranian oak acorn Common carp شاخص‌های رشد ترکیب لاشه میوه بلوط ایرانی کپور معمولی ##شادنوش، غ.، 1385. استفاده از مغز میوه بلوط به عنوان ماده مغذی در جیره غذایی ماهی قزل آلای رنگین کمان. مجله علمی شیلات ایران، 15(3): 96-87. DOI: 10.22092/ISFJ.2006.114883##شادنوش، غ.، شادنوش، ف. و طاهری میر قائد، ع.، 1387. کاربرد میوه بلوط به عنوان همبند کننده جیره و اثر آن بر خصوصیات لاشه ماهیان قزل آلای رنگین کمان. مجله علمی شیلات ایران، 17(3): 106-99. DOI: 10.22092/ISFJ.2008.115344##طالبیان نیک، س. س. و علمداری، ح.، 1399. افزودن میوه بلوط ایرانی (Quercus brantii) به جیره غذایی ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio Linnaeus, 1758) و اثرات آن بر عملکرد رشد، ترکیبات لاشه و مقاومت در برابر تنش شوری. مجله علمی شیلات ایران، 29(2): 91-83. DOI: 10.22092/ISFJ.2020.121667##Amina, M., Djamel, F. and Djamel, H., 2018. Influence of fermentation and germination treatments on physicochemical and functional properties of acorn flour. Bulgarian Journal of Agricultural Science, 24(4), 719-726.##Anwar, A., Wan, A. H., Omar, S., El-Haroun, E. and Davies, S.J., 2020. The potential of a solid-state fermentation supplement to augment white lupin (Lupinus albus) meal incorporation in diets for farmed common carp (Cyprinus carpio). Aquaculture Reports, 17, 1-10. DOI: 10.1016/j.aqrep.2020.100348.##AOAC (Association of Official Analytical Chemists), 2000. Association of Official Analytical Chemists. Official Methods of Analysis 17th ed., International Publishers, Gaitherburg, Washington D.C., 2200 P.##Banerjee, S. and Ghosh, K., 2016. Bio-processing of linseed oil-cake through solid state fermentation by non-starch polysaccharide degrading fish gut bacteria. Fermentation Technology, 5: 127. DOI:10.4172/2167-7972.1000127 ##Bindon, K.A., Kassara, S., Solomon. M., Bartel, C., Smith, P. A., Barker, A. and Curtin, C., 2019. Commercial Saccharomyces cerevisiae yeast strains significantly impact Shiraz tannin and polysaccharide composition with implications for wine colour and astringency. Biomolecules, 9, 466. DOI: 10.3390/biom9090466##Ghaderi-Ghahfarrokhi, M., Sadeghi-Mahoonak, A.R., Alami, M. and Mousavi-Khanegah, A., 2017. Effect of processing treatments on polyphenol removal from kernel of two Iranian acorns varieties. International Food Research Journal, 24(1), 86-93.##Ghosh, K., 2017. Solid state fermentation as a function to improve nutritive value of plant feed-stuffs: Prospect in aquafeed formulation. In: Paul, B.N., Adhikari, S. and Mandal, R, N., (Eds.) Training Manual on application and practices of fish feed in aquaculture, ICAR-Central Institute of Freshwater Aquaculture, RRC, pp. 71-78.##Hawashi, M., Altway, A., Widjaja, T. and Gunawan, S., 2019. Optimization of process conditions for tannin content reduction in cassava leaves during solid state fermentation using Saccharomyces cerevisiae. Heliyon, 5, e02298. DOI: 10.1016/j.heliyon.2019.e02298##Jansman, A.J.M., 1993. Tannins in feedstuffs for simple-stomached animals. Nutrition Research Reviews, 6, 209–236. DOI: 10.1079/NRR19930013##Khattab, R.Y. and Arntfield, S.D., 2009. Nutritional quality of legume seeds as affected by some physical treatments 2. Antinutritional factors. LWT - Food Science and Technology, 42, 1113–1118. DOI:10.1016/j.lwt.2009.02.004##Makkar, H.P.S., 2003. Quantification of tannins in tree and shrub foliage. A Laboratory Manual. FAO/IAEA. DOI: 10.1007/978-94-017-0273-7##Mazurkiewicz, J., 2009. Utilization of domestic plant components in diets for common carp Cyprinus carpio L. Archives of Polish Fisheries, 17: 5-39. DOI: 10.2478/v10086-009-0001-4.## NRC (National Research Council), 2011. Nutrient Requirements of Fish and Shrimp. National Academy Press. Washington, D.C., 376 P.##Omnes, M.H., Goasduff, J.L., Delliou, H.L., Bayon, N.L., Quazuguel, P. and RobinIfremer, J.H. 2017. Effects of dietary tannin on growth, feed utilization and digestibility, and carcass composition in juvenile European seabass (Dicentrarchus labrax L.). Aquaculture Reports, 6, 21–27. DOI: 10.1016/j.aqrep.2017.01.004##Pan, P., Tang, Y., Sun, D., Jiang, J. and Song, X., 2014. Effect of ultrasonic-assisted pretreatment on hydrolysis and fermentation of acorn starch. BioResources, 9(2), 2705-2716. DOI:10.15376/biores.9.2.2705-2716##Rezaei, M. and Semnaninejad, H., 2016. Effects of different levels of raw and processed oak acorn (Quercus castaneifolia) on performance, small intestine morphology, ileal digestibility of nutrients, carcass characteristics and some blood parameters in broiler chickens. Poultry Science Journal, 4(2): 127- 138. DOI: 10.22069/PSJ.2016.10575.1175##Saffarzadeh, A., Vincze L. and Csapo J., 1999. Determination of the chemical composition of acorn (Quercus brantii), Pistacia atlantica, and Pistacia khinjk seeds as non-conventional feedstuffs. Acta Agraria Kaposvariensis, 3:59–69.## Thiex, N., Novotny, L. and Crawford, A., 2012. Determination of ash in animal feed: AOAC official method 942.05 revisited. Journal of AOAC International, 95 (5): 1392-1397. DOI: 10.5740/jaoacint.12-129##Torrecillas, S., Montero, D., Carvalho, M., Benitez-Santana, T. and Izquierdo, M., 2021. Replacement of fish meal by Antarctic krill meal in diets for European sea bass Dicentrarchus labrax: Growth performance, feed utilization and liver lipid metabolism. Aquaculture, 545: 737166. DOI: 10.1016/j.aquaculture.2021.737166##Watanabe, W.O., Ellis, S.C. and Chaves, J., 2001. Effects of dietary lipid and energy to protein ratio on growth and feed utilization of juvenile mutton snapper Lutjanus analis fed isonitrogenous diets at two temperatures. Journal of the World Aquaculture Society, 32(1): 30-40.##Wilson, J. D., Bechtel, D. B., Todd, T. C. and Seib, P.A., 2006. Measurement of wheat starch granule size distribution using image analysis and laser diffraction technology. Cereal Chemistry, 83: 259-268. DOI: 10.1094/CC-83-0259. ##

مقاله علمی – پژوهشی:‌ تأثیر مکمل‌سازی عصاره گیاه شوید (Anethum graveolens) در جیره غذایی بر شاخص‌های رشدی و بیوشیمیایی خون ماهی تزیینی گرین ترور (Andinocara rivulatu) Effect of dill extract (Anethum graveolens) dietary supplementation on growth and blood biochemical indices of Green terror (Andinocara rivulatu) 1 1 در مطالعه حاضر، به بررسی تأثیر عصاره گیاه شوید در جیره غذای ماهی گرین ترور بر شاخص‌های رشد و بقاء و نیز برخی از فاکتورهای خونی و ایمنی پرداخته شد و میزان آلبومین، پروتئین تام، کلسترول، تری گلیسیرید و ﮔﻠﻮﮐﺰ ﭘﻼﺳﻤﺎ اندازه گیری شد. بدین منظور تعداد 180 عدد ماهی تهیه گردید و بصورت تصادفی در چهار تیمار آزمایشی حاوی سطوح صفر، 5/0، 5/1 و 5/2 درصد قرار گرفتند. هر 14 روز یکبار بیومتری انجام شد. بیشترین مقادیر مربوط به نرخ رشد ویژه، افزایش وزن بدن، درصد افزایش وزن بدن، غذای مصرفی روزانه، نسبت کارایی پروتئین و کمترین میزان ضریب تبدیل غذایی در گروه حاوی عصاره شوید 5/1 درصد مشاهده شد که از لحاظ آماری تفاوت قابل ملاحظه‌ای با سایر تیمارها به‌ویژه گروه کنترل داشته است (05/0>p). از لحاظ شاخص ضریب چاقی بیشترین میزان در گروه محتوی 5/2 درصد مکمل شوید و کمترین میزان در گروه شاهد مشاهده شد که این اختلاف از لحاظ آماری معنی‌دار بود (05/0>p). نتایج حاصل از بررسی فراسنجه های بیوشیمیایی خون در یک دوره هشت هفته‌ای نشان داد که بین تیمار 5/1 درصد شوید با گروه شاهد از لحاظ مقادیر پروتئین تام، گلبولین و آلبومین اختلاف معنی‌داری وجود دارد (05/0>p). همچنین در تحقیق حاضر بیشترین میزان تری گلیسیرید در گروه شاهد مشاهده شد که با تیمارهای 5/2 و 5/0 درصد شوید تفاوت قابل ملاحظه‌ای داشت (05/0>p). بیشترین و کمترین میزان گلوکز نیز به‌ترتیب در تیمارهای 5/1 درصد شوید و کنترل گزارش شد. در این مطالعه به‌نظر می‌رسد، استفاده از مکمل غذایی شوید در ماهی گرین ترور می‌تواند در بهبود شاخص‌های رشد و فراسنجه‌های بیوشیمیایی خون تأثیر قابل توجهی داشته باشد. نتایج این پژوهش می‌تواند کاربرد گسترده‌ای در بهبود تولید این گونه با ارزش و ایجاد دیدگاه‌های نوین در شرایط پرورشی داشته باشد. 2 In the present study, the effect of dill extract in the diet of Green terror fish on growth indices as well as survival, blood and Immunological factors is investigated and albumin, total protein, cholesterol, triglycerides, and glucose were measured. For this purpose, 180 fish were prepared and randomly subjected to four experimental treatments containing levels of 0, 0.5, 1.5 and 2.5%. Biometrics were performed every 14 days. The highest values related to specific growth rate, body weight gain, weight gain percentage, daily food intake, protein efficiency ratio, and lowest feed conversion ratio were observed in the group containing 1.5% of dill extract, which was statistically significantly different from other The treatments were especially in the control group (p<0.05). In terms of obesity coefficient index, the highest rate was observed in the group containing 2.5% and the lowest rate was observed in the control group, which was statistically significant (p<0.05). The results of biochemical blood parameters in an eight-week period showed that there was a significant difference between the treatment of 1.5% dill and the control group in terms of total protein, globulin and albumin (p<0.05). Also in the present study, the highest triglyceride level was observed in the control group, which was significantly different from the 2.5 and 0.5% dill treatments (p<0.05). The highest and lowest glucose levels were reported in dill and control treatments, respectively. In this study, it seems that the use of dill supplements in Green Terror fish can have a significant effect on improving growth indices and biochemical parameters of the blood. The results of this study can be widely used in improving the production of this valuable species and creating new perspectives on breeding conditions. 57 68 2021/10/242022/01/52018/08/172020/03/22022/01/272022/01/5 1400/10/15 2020/07/312022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/30 1401/2/10 حسین نوروزی Hossein Nurouzi گروه شیلات، دانشکده کشاورزی، واحد کرمانشاه،دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Iran norouzi_hossein@yahoo.com نسرین چوبکار Nasrin Choobkar گروه شیلات، دانشکده کشاورزی، واحد کرمانشاه،دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Iran Nchoobkar20@gmail.com محیا رضایی منش Mahya Rezaeemanesh گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران Iran mahyarezaeemanesh68@gmail.com Anethum graveolens Growth supplement Diet Cichlid Growth indices Blood parameters شوید سیچلاید مکمل رشد جیره غذایی شاخص‌های رشد پارامترهای خونی ##چنگیزی، ر.، منوچهری، ح.، حسینی فرد،س. م.، غیاثوند، ز.، 1398. بررسی اثر سطوح مختلف سین بیوتیک بایومین ایمبو بر شاخص‌های رشد، تغذیه و بازماندگی بچه ماهی سیکلید ترور سبزAndinoacara rivulatus . فصلنامه محیط زیست جانوری، 11(3): 140-135. DOI: 20.1001.1.27171388.1398.11.3.17.1##چوبکار، ن.، کاکولکی، ش.، رضایی منش، م.، محمدی،ف.، صفرخانلو، ل.، 1396. تاثیر مکمل سازی پودر آویشن شیرازی (Zataria multiflora) بر شاخص رشد و فاکتورهای سرمی ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio). مجله آسیب شناسی درمانگاهی دامپزشکی، 11(42): 134-123. ##چیت ساز، ح.، اورجی، ح.، کرامت امیرکلایی، ع. ص.، اکرمی، ر.، 1396. تأثیر جیره حاوی پوست سیر بر عملکرد رشد و فعالیت برخی فراسنجه های ایمنی غیر اختصاصی فیل ماهی جوان پرورشی Huso huso (Linnaeus, 1758) . نشریه علمی پژوهشی پژوهش‌های ماهی شناسی کاربردی، ۵ (۴): ۱۱۴-۱۰۱.##خدادادی، م.، پیغان، ر.، حمیداوی، ا.، 1391. بررسی تاثیر افزودنی خوراکی پودر سیر خام بر روی شاخص های رشد ماهی کپور معمولی. نشریه علوم درمانگاهی دامپزشکی ایران، 6(2): 26-17.##خدادادی، م.، رنجبر، ش.، 1395. تأثیر افزودن پودر چای سبز Camellia sinensis به جیره‌ی غذایی بر برخی فاکتورهای ایمنی و پروتئین‌های سرم در ماهی کپور معمولی C‌yprinus carpio . مجله دامپزشکی ایران، 12(2): 54-43. DOI: 10.22055/ivj.2016.16412##روزبهانی، ش.، نظری، ع. ر.، 1394. تاثیر عصاره اتانولی رازیانه (Foenicolum Vulgar) بر رشد و باروری ماهی گوپی(Poecilia reticulata). نشریه توسعه آبزی پروری، ۹ (۳) :۳۷-۲۹##طاعتی، ر.، نوعی تعادلی، ح.، 1394. تعیین عملکرد رشد و برخی از پارامترهای خونی و ایمنی ماهی کپور معمولی(Cyprinus carpio) تغذیه شده با سطوح مختلف کارواکرول، آنتول و لیمونن. زیست شناسی دریا، ۷ (۱) :۴۲-۳۵.##ظهیری، ف.، ایمانپور، م. ر.، حاجی مرادلو، ع. م، حسینی‌فر، س. ح.، 1396. اثرات پودر زنجبیل (Zingiber officinale) بر رشد، برخی پارامترهای ایمنی موکوسی و پارامترهای خونی در بچه ماهی سفید دریای خزر Rutilus kutum (Kamensky, 1901 ). نشریه علمی پژوهشی پژوهش‌های ماهی شناسی کاربردی، 5(1): 78-69.##مشیدی، ف.، ایگدری،س.، قربان زاده،ق.1392. مطالعه الگوهای رشد آلومتریک و توسعه خصوصیات ریختی ماهی گرین ترور (Aequidens rivulatus: Cichlidae) طی مراحل اولیه تکوین.مجله پژوهش های ماهی شناسی کاربردی، جلد1 شکاره4:1-10.##Amiri, Z. and Bahrekazemi, M., 2017. Effect of oral administration of Levamisole, Quil-A and Cinnamon in growth amount, hematological and immune parameters of Marmalade cichlid, Labeotrophus fuelleborni (Ahl, 1926). Iranian Journal of Aquatic Animal Health, 3(2): 86-97. DOI: 10.29252/ijaah.3.2.86.##Arabshahi-Delouee, S. and Urooj, A., 2007. Antioxidant properties of various solvent extracts of mulberry (Morus indica L.) leaves. Food Chemistry, 102(4): 1233-1240. DOI: 10.1016/j.foodchem.2006.07.013##Ardó, L., Yin, G., Xu, P., Váradi, L., Szigeti, G., Jeney, Z. and Jeney, G., 2008. Chinese herbs (Astragalus membranaceus and Lonicera japonica) and boron enhance the non-specific immune response of Nile tilapia (Oreochromis niloticus) and resistance against Aeromonas hydrophila. Aquaculture, 275(1-4): 26-33. DOI: 10.1016/j.aquaculture.2007.12.022##Bilen, S., Özkan, O., Alagöz, K. and Özdemir, K.Y., 2018. Effect of dill (Anethum graveolens) and garden cress (Lepidium sativum) dietary supplementation on growth performance, digestive enzyme activities and immune responses of juvenile common carp (Cyprinus carpio). Aquaculture, 495: 611-616. DOI: 10.1016/j.aquaculture.2018.06.037##FAO, 2012. Aquaculture Department. The state of world fisheries and aquaculture.FAO publication,USA, 153 P.##Grant, R.W. and Kirkman, M.S., 2015. Trends in the evidence level for the American Diabetes Association's “Standards of Medical Care in Diabetes” from 2005 to 2014. Diabetes Care, 38(1): 6-8. DOI: 10.2337/dc14-2142##Harikrishnan, R., Balasundaram, C. and Heo, M.S., 2012. Effect of Inonotus obliquus enriched diet on hematology, immune response, and disease protection in kelp grouper, Epinephelus bruneus against Vibrio harveyi. Aquaculture, 344: 48-53. DOI: 10.1016/j.aquaculture.2012.03.010##Hung, S., Storebakken, T., Cui, Y., Tian, L. and Einen, O., 1997. High‐energy diets for white sturgeon, Acipenser transmontanus Richardson. Aquaculture Nutrition, 3(4): 281-286. DOI: 10.1046/j.1365-2095.1997.00047.x##Kakoolaki, S., Akbary, P., Zorriehzahra, M. J., Salehi, H., Sepahdari, A., Afsharnasab, M., Mehrabi, M.R. and Jadgal, S., 2016. Camellia sinensis supplemented diet enhances the innate non-specific responses, haematological parameters and growth performance in Mugil cephalus against Photobacterium damselae. Fish and Shellfish Immunology, 57: 379-385. DOI: 10.1016/j.fsi.2016.08.060##Karásková, K., Suchý, P. and Straková, E., 2015. Current use of phytogenic feed additives in animal nutrition: a review. Czech Journal of Animal Science, 60(12): 521-30. DOI: 10.17221/8594-CJAS##Ladisa, C., Bruni, M. and Lovatelli, A., 2017. Overview of ornamental species aquaculture. FAO Aquaculture Newsletter, (56): 39.##Lisiewska, Z., Kmiecik, W. and Korus, A., 2006. Content of vitamin C, carotenoids, chlorophylls and polyphenols in green parts of dill (Anethum graveolens L.) depending on plant height. Journal of Food Composition and Analysis, 19(2-3): 134-140. DOI: 10.1016/j.jfca.2005.04.009##Magnadóttir, B., 2006. Innate immunity of fish (overview). Fish and Shellfish Immunology, 20(2): 137-151. DOI: 10.1016/j.fsi.2004.09.006##Nayak, S., Swain, P. and Mukherjee, S., 2007. Effect of dietary supplementation of probiotic and vitamin C on the immune response of Indian major carp, Labeo rohita (Ham.). Fish and Shellfish Immunology, 23(4): 892-896. DOI: 10.1016/j.fsi.2007.02.008##Öner, M., Atli, G. and Canli, M., 2008. Changes in serum biochemical parameters of freshwater fish Oreochromis niloticus following prolonged metal (Ag, Cd, Cr, Cu, Zn) exposures. Environmental Toxicology and Chemistry: An International Journal, 27(2): 360-366. DOI: 10.1897/07-281R.1##Quillfeldt, P., Masello, J. F. and Möstl, E., 2004. Blood chemistry in relation to nutrition and ectoparasite load in Wilson’s storm-petrels Oceanites oceanicus. Polar Biology, 27(3): 168-176. DOI: 10.1007/s00300-003-0572-2##Sirimanapong, W., Adams, A., Ooi, E.L., Green, D.M., Nguyen, D.K., Browdy, C.L., Collet, B. and Thompson, K.D., 2015. The effects of feeding immunostimulant β-glucan on the immune response of Pangasianodon hypophthalmus. Fish and Shellfish Immunology, 45(2): 357-366. DOI: 10.1016/j.fsi.2015.04.025##Thomas, L., 1998. Clinical laboratory diagnostics: use and assessment of clinical laboratory results, TH-books Verlagsgesellschaft, Berlin, Germany, 586–587##Yılmaz, S., Sebahattin, E. and Celik, E., 2012. Effects of herbal supplements on growth performance of sea bass (Dicentrarchus labrax): Change in body composition and some blood parameters. Energy, 5: 21-66.##Zeilab Sendijani, R., Abedian Kenari, A., Smiley, A.H. and Esmaeili, M., 2020. The effect of extract from dill Anethum graveolens on the growth performance, body composition, immune system, and antioxidant system of rainbow trout. North American Journal of Aquaculture, 82(2): 119-131. DOI: 10.1002/naaq.10123. ##

مقاله علمی – پژوهشی:‌ بررسی تولید آنتی‌بادی پلی‌کلونال IgG در پاسخ به تزریق ویروس کشته شده سپتی‌سمی خونریزی دهنده (VHSv) ماهیان قزل‌آلای رنگین کمان (Oncorhyncus mykiss) در خرگوش Oryctolagus cuniculus به منظور تولید کیت تشخیص سریع Evaluation of polyclonal IgG antibody in Response to injection of viral Hemorrhagic Septicemia killed virus(VHSv) of trout fish(Oncorhyncus mykiss) in rabbit(Oractulagus cuniculus) in order to produce rapid diagnostic kit 1 1 آبزی‌پروری به یکی از بخش‌های پایدار، دارای آینده‌ای روشن و امیدبخش برای تامین و تضمین امنیت غذای انسان تبدیل شده‌ که بi دلیل نیاز به افزایش تولید این غذای سلامتی، پرورش متراکمآبزیان  مورد استقبال قرار گرفته است که این موضوع می‌‌تواند آبزیان را مستعد بیماری به‌خصوص انواع ویروسی کند. در سال‌های گذشته بیماری ویروسی VHS  خسارات جبران‌ناپذیری به تولید کنندگان ماهی قزل‌آلای کشور وارد نمود . تشخیص سریع بیماری وحذف سریع ماهیان آلوده در مراحل اولیه بیماری، برای کنترل موثر شیوع بیماری و کاهش هدر رفت هزینه‌ها امری ضروری است که کیت‌های تشخیص سریع در این خصوص کاربرد خواهند داشت. این کیت‌ها بر پایه آنتی‌بادی ساخته می‌شوند که در این پروژه تولید آنتی‌بادی پلی‌کلونال IgG علیه ویروسVHS در مدل حیوانی خرگوش نیوزلندی (Oryctolagus cuniculus) مورد تحقیق و بررسی قرار گرفت. بدین منظور، از استوک ویروس VHSV-Ia سویه  DK-5151 با کد بانک ژنی (GenBank Accession No: AF345859) تهیه شده از آزمایشگاه رفرنس اروپا پس از آماده‌سازی به عنوان آنتی‌ژن جهت تحریک سیستم ایمنی با آدجوانت کامل فروند در 4 تیمار شامل کنترل منفی آب مقطر، تیمار یک، با غلظت 1 سی‌سی ویروس کامل، تیمار دو، با غلظت  5/0 سی‌سی ویروس و 5/0 سی‌سی آدجوانت فروند، تیمار سه، با غلظت 75 صدم  ویروس و 25 صدم آدجوانت، تیمار چهار با غلظت  25 صدم  ویروس و 75 صدم آدجوانت، به مدت چهار ماه، هر ماه یکبار به صورت IM به 5 گروه سه تایی خرگوش‌های نیوزلندی تزریق، بعد از 15 روز، نسبت خون‌گیری از ورید کناری گوش  اقدام و جذب نوری آنتی‌بادی (OD) اندازه‌گیری گردید که در طول 4 بار خونگیری میزان جذب نوری آنتی‌‌بادی IgG در بین گروه‌‌ها تفاوت معنی‌داری (P<.0/05) نشان داد. سپس تخلیص آنتی‌بادی از طریق ستون کروماتوگرافی جذبی پروتئین G سفارز فعال شده Sepharose® 4B) ) انجام و OD آنتی‌‌بادی‌های تخلیص شده با دستگاه Nano 200- Ver1.0  در طول موج 280 نانومتر به‌ترتیب در تیمار دوم 60/2 و تیمار سوم 38/2 و غلظت آنتی‌بادی به‌‌ترتیب 15/0 ± 82/1 و 12/0± 67/1 میلی‌گرم در میلی‌‌لیتر محاسبه گردید. قرار است از این آنتی‌بادی در کیت تشخیص سریع  این بیماری استفاده گردد. 2 Aquaculture has become one of the sustainable sectors with a bright and promising future to ensure the safety of human food. Due to the need to increase the production of this healthy food, intensive aquaculture has been welcomed, which causes many diseases, especially viral. In recent years, VHS virus has caused irreparable damage to the country's trout fish producers. Rapid diagnosis and elimination of infected fish in the early stages of the disease is essential to control the spread of the disease effectively and reduce cost wastage, and rapid diagnostic kits will be very useful. These kits are made out of  antibodies. In this research, the production of polyclonal IgG antibodies against VHS virus was investigated in a New Zealand rabbit animal model(Oractulagus cuniculus). In order to this , the stock of  VHS GenBank Accession No: AF345859) Prepared by European Reference Laboratory as  an antigen to stimulate the immune system with Freund's complete adjuvant in four treatments including negative control of distilled water, treatment one with a concentration of 1 cc virus Complete, treatment two with a concentration of 0.5cc virus and 0.5cc adjuvant Freund, treatment three with a concentration of 75% virus and 25% adjuvant, treatment four with a concentration of 25% virus and 75% adjuvant, for four months, once a month IM In 5 groups of New Zealand rabbits injected, after 15 days, the ratio of blood sampling from the peripheral vein and antibody absorption (OD) were measured. During 4 blood samples, the amount of IgG antibody absorption was significantly different between the groups P <0.05) showed. Antibody purification was then activated by Sepharose Protein G adsorption chromatography column 4B (Sepharose® 4B) ) and OD of antibodies purified by Nano-200-Ver1.0 at 280 nm in the second treatment were 2.60 and the third treatment was 2.38 and the antibody concentrations were 1.82 and 1.67 mg, respectively. This antibody is going to be used in the rapid diagnosis kit of this disease. 69 80 2021/10/242022/01/52018/08/172020/03/22022/01/272022/01/52021/12/13 1400/9/22 2020/07/312022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/30 1401/2/10 معصومه حافظیه Masoumeh Hafezieh دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران-ایران Iran Masoumehhafezieh@yahoo.com محدث قاسمی Mohades Ghasemi سازمان تحقیقات، اموزش و ترویج کشاورزی، تهران-ایران Iran mohades@yahoo.com شاپور کاکولکی Shapour Kakoolaki سازمان تحقیقات، اموزش و ترویج کشاورزی، تهران-ایران Iran bsh443@gmail.com رضا کاظم پور Reza Kazempour واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن- ایزان Iran rkbs_kh@yahoo.com Trout fish Viral hemorrhagic septicemia polyclonal antibody قزل‌آلای رنگین کمان ویروس سپتی‌سمی خونریزی دهنده آنتی‌بادی پلی‌کلونال کیت تشخیص سریع ##آذری تاکامی، ق. 1363. &quot;اصول تکثیر و پرورش ماهی.&quot; : چاپ روابط عمومی انتشارات وزارت کشاورزی. 186 ص. ##آمار سالنامه ﺳﺎزﻣﺎن ﺷﯿﻼت ایﺮان، 1393-1398. معاونت برنامه ریزی سازمان شیلات ایران. دﻓﺘﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ وبودجه.64 صفحه. ##بکایی، س. آبسالان فرد، ک. فلاح مهرآبادی، م. ابراهیم زاده موسوی، ح. قاجاری، ا. شهبازی، ن.1396 . بررسی طغیان های سپتی سمی خونریزی دهنده ویروسی (Viral Hemorrhagic Septicemia) و عوامل موثر بر آن در مزرعه های ماهی قزل آلای کشور .##ذریه زهرا؛ ج.، یارمحمدی، م.، داود حسینی، د.، پورکاظمی، م.، کاظمی، ر.، سپهداری، ا.، قاسمی، م.، کاکولکی، ش.، مهرابی، م.ر.، شناور ماسوله، ع.ر.، قیاسی، م. 1399. استفاده از روش Real-Time PCR بمنظور شناسایی بیماری‌‌های ویروسی اخطار کردنی (IPN، VHS و IHN) در مولدین قزل‌آلای رنگین کمان نسل پایه ماهیان عاری از عوامل بیماریزای خاص (SPF)دوره 29، شماره 4، مهر و آبان 1399، صفحه 47-59##مخیر، ب. 1364. بیماری های ماهیان پرورشی. انتشارات دانشگاه تهران. شماره 1869. صفحات 41-46.##فولادساز، ک.، رسایی، م.ج. و انصاری، م.1378. تولید و تخلیص آنتی بادی پلی کلونال بر علیه هورمون ملاتونین. مجله دانشکده پزشکی شماره2 صفحات 10 تا 16.##مصطفایی، ع. 1384. راهنمای نظری و عملی الکتروفورز پروتئین در ژل(چاپ اول). یادآوران (وابسته به شرکت بین المللی پژوهش و نشر یادآوران) .184صفحه ##رهبری زاده، ف.، اسدی کرم، غ ر.، رحیمی جمنانی، ف. 1395. آنتی‌بادی‌های پلی کلونال و منوکلونال( از تولید تا کاربرد). دانشگاه تربیت مدرس. 254 ص. ##Bradford, MM. 1976. A rapid and sensitive for the quantitation of microgram quantitites of protein utilizing the principle of protein-dye binding. Analytical Biochemistry. 72:248-252.##Batts, W. N., Arakawa, C. K., Bernard, J. and Winton J. R. 1993. Isolates of viral hemorrhagic septicemia virus from North America and Europe can be detected and distinguished by DNA probes. Diseases of Aquatic Organisms 17, 67–71##Fornshell, G., 2002. Rainbow Trout-- Challenges and Solutions. Reviews in Fisheries Science 10(10):545-557.DOI: 10.1080/20026491051785## (GE Healthcare Bio-Sciences AB Björkgatan 30 751 84 Uppsala Sweden www.gelifesciences.com/hitrap.www.gelifesciences.com/protein-purification2009).##Kyle, A., Garver Garth, S., Traxler Laura, M., Hawley, J., Richard, J.P., Ross, J., Lovy, j. 2013. Molecular epidemiology of viral haemorrhagic septicaemia virus (VHSV) in British Columbia, Canada, reveals transmission from wild to farmed fish Fisheries and Oceans Canada, Pacific Biological Station, 3190 Hammond Bay Road, Nanaimo, British Columbia V9T 6N7, Canada 2 Present address: New Jersey Division of Fish & Wildlife, Office of Fish & Wildlife Health & Forensics, 605 Pequest Rd, Oxford, New Jersey 07863, USA.##Lorenzen, N. and Laparta, S.E. 2005. DNA vaccinnes for aquacultured fish. Rev. Sci. Tech. Off. Int. Epiz., 24.##Majidi, J., Abdolalizadeh, J., Amirkhiz, MB. and Majidi, S. 2007. Production and purification of polyclonal antibody against bovine immunoglobulins in rabbits African Journal of Biotechnology Vol. 6 (12), pp. 1369-1372.##Meyers, T.R. and Winton, J.R. 1995. Viral hemorrhagic septicemia virus in North America. Annual Review of Fish Diseases 5:3-24.##Muramatsu, M., Yoshida, R., Yokoyama, A., Miyamoto, H., Kajihara, M., Maruyama, J., i Nao, N,. Manzoor, R., Takada, A. 2014. Comparison of Antiviral activity between IgA and IgG Specific to Influenza Virus Hemagglutinin: Increased Potential of IgA for Heterosubtypic Immunity.##Nishizawa, T. Yoshimizu, M. Winton, J. Ahne, W. Kimura, T.1991. Characterization of structural proteins of hirame rhabdovirus, HRV.##OIE World Organisation for animal health, 2021. Final report 2021. . 88 GS/FR – PARIS. ##Olesen, N. J., Lorenzen, N. Aarhus, N., Scott, E., Lapatra, N. 1999. Production of Neutralizing Antisera against Viral Hemorrhagic Septicemia (VHS) Virus by Intravenous Injections of Rabbits Clear Springs Foods, Inc., Buh l, Idaho 83316, USA.Journal of Aquatic Animal Health 11:10–16, 1999##Reed,L.J. Muench, H.1938. a simple method of estimating fifty percent endpoints.##Tesgera Hurisa,T. Jia,H. Chen,G. Yong Xiang ,F. Bing He,X. oxia Wang ,X. Jing,Z. 2019.Production and assessment of polyclonal antibody against the whole virion of Goatpox virus and sheeppox virus in the rabbit.##Tordo, N., Benmansour, A., Calisher, C., Dietzgen, RG., Fang, RX., Jackson, AO., Kurath, G., Nadin-Davis, S., Tesh, RB. and Walker, PJ. 2005. Family Rhabdoviridae. In: Fauquet CM, Mayo MA, Maniloff J, Desselberger U, Ball LA (Eds.),Virus Taxonomy: Eight Report of the International Committee on Taxonomy ofViruses. Elsevier/Academic Press, London, 623–53. 3.##Wolf, K. 1988. Fish viruses and fish viral diseases, Comstock Publishing Associates, Cornell University Press.## Waritani,,T. Chang ,J. McKinney ,B. Terato,K.2017. An ELISA protocol to improve the accuracy and reliability of serological antibody assays. ##

مقاله علمی – پژوهشی:‌ بررسی اثرات زیست‌بومی حضور گونه‌‌های غیر بومی در تالاب بین‌المللی شادگان Investigation of ecological effects of the presence of non-native species in Shadegan International Lagoon 1 1 متأسفانه در حال حاضر، حضور ناخواسته گونه‌‌های غیربومی و گونه‌‌های مهاجم و با قابلیت تهاجم در تالاب شادگان به عنوان یکی از چالش‌‌های اصلی برای صیادان بومی و جوامع محلی تبدیل شده است. در این مطالعه عملیات میدانی از آبان 1397 لغایت مهر 1398 در تالاب شادگان انجام شد. عملیات آزمایشگاهی شامل، بیومتری ماهیان و آنالیز پارامترهای زیستی، رسیدگی جنسی و تغذیه نمونه‌‌ها بر اساس روش‌‌های استاندارد انجام شد. نتایج حاصل از بررسی تعداد 898 نمونه جمع‌آوری شده از انواع گونه‌‌های تیلاپیا در تالاب شادگان مشخص گردید که ترکیب صید شامل284 نمونه تیلاپیای زیلی (Tilapia zillii) با 6/31 درصد، 578 نمونه تیلاپیای اورئوس (Oreochromis aureus) با3/64 درصد و 36 نمونه تیلاپیای نیل (Oreochromis niloticus) با 4 درصد بوده است. بیشترین فراوانی ماهی تیلاپیای زیلی در دامنه طولی 13-11 سانتیمتر، ماهی تیلاپیای اورئوس 23-7 سانتیمتر  و تیلاپیای نیل 16-13 سانتیمتر  بوده است. در شرایط کنونی حضور گسترده سه گونه ماهی تیلاپیا در تالاب شادگان با میزان صید بیش از 50 درصد در بیشتر ماه‌ها به همراه شرایط نامساعد محیطی به‌ویژه کاهش کیفیت و کمیت آب ورودی در نتیجه ورود پساب‌‌های کشاورزی و صنعتی، سد سازی‌‌ها و کاهش حجم آبهای تغذیه‌کننده، تالاب را در وضعیت چالش‌برانگیزی قرار داده است. 2 Unfortunately, the high diversity and high geographical spread of invasive species, e.g. tilapia species in Shadegan lagoon, has become one of the main challenges for the native fishermen and local communities in it. This study conducted field operations from October 2018 to September 2019. Laboratory experiments including the fish biometry, analysis of the biological parameters, the sexual maturity and nutrition were performed based on standard methods. The results of 898 sampling from different species of tilapia showed that fishing combination included 284 redbelly tilapia (Tilapia zillii) with 31.6 %, 578 Blue tilapia, (Oreochromis aureus), with 64.3% and Nile Tilapia, (Oreochromis niloticus), with 4%. The highest abundance of redbelly tilapia (Tilapia zillii) was observed in the length range of 11-13 cm, Blue tilapia, (Oreochromis aureus), with a wide length range of 7-23 cm and Nile Tilapia, (Oreochromis niloticus), in the length range of 13-16 cm. At present, the distribution of three invasive species of tilapia in Shadegan lagoon with more than 50% fishing during the most of months on the year along with unfavorable environmental conditions specially, reduction of quality and quantity of inlet water due to the agriculture and industrial Effluents and dam construction and reduction of water volume, lagoon become in a challenging situation. 81 96 2021/10/242022/01/52018/08/172020/03/22022/01/272022/01/52021/12/132021/08/10 1400/5/19 2020/07/312022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/30 1401/2/10 فرحناز کیان ارثی farahnaz kianersi پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران Iran farahnaz.kianersi@gmail.com هوشنگ انصاری پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران Iran فاطمه حکمت‌پور پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران Iran فریدون عوفی مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران Iran حسین هوشمند پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران Iran جمیل بنی‌طرفی‌زادگان پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران Iran Invasive species Environmental effects Shadegan Lagoon Khuzestan گونه غیر بومی اثرات زیست محیطی تالاب شادگان ##ربانی‌‌ها، م. و عوفی، ف.، a1400. ماهیان فراموش شده جهان نگاهی به وضعیت ماهیان آب شیرین در معرض تهدید و منقرض شده (بر اساس گزارش IUCN–WWF, 2021). انتشارات مرجع ملی کنوانسیون تنوع زیستی، تهران، 68 ص. ##ربانی‌‌ها، م. و عوفی، ف.، b1400. تنوع زیستی و بوم شناسی گونه‌‌های غیربومی و بیگانه مهاجم با نگاهی به تغییر اقلیم. موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور‌‌‌‌، تهران، 336 ص.##عبدلی، ا.، 1395. ماهیان آبهای داخلی ایران، تهران، انتشارات ایران شناسی، تهران، 272ص.##غفله مرمضی، ج.، 1375. ارزیابی ذخایر ماهی مطالعات جامع تالاب شادگان.مرکز تحقیقات شیلات استان خوزستان،57 ص.##ولی‌خانی، ح.، عبدلی، ا.، حسن زاده کیابی، ب.، نجات، ف.، صادق صبا، م. و خسروی، م.، 1396. بررسی وضعیت ماهیان غیربومی مهاجم تیلاپیا در اکوسیستمهای آبی استان خوزستان. فصلنامه علوم محیطی، 15(4): 44-29.## هاشمی، س.ا.، اسکندری، غ.ر. و انصاری، ه.، 1389. بررسی صید و توده زنده ماهی در تالاب شادگان. فصلنامه علمی پژوهشی تالاب، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، 1(4): 9-3. ##Abell, R., Thieme, M.L., Revenga, C., Bryer, M., Kottelat, M., Bogutskaya, N., Coad, B., Mandrak, N., Balderas, S.C., Bussing, W. and Stiassny, M.L., 2008. Freshwater ecoregions of the world: a new map of biogeographic units for freshwater biodiversity conservation. BioScience, 58(5): 403-414. DOI: 10.1641/B580507. ##Akel, E.H.K.H. and Moharram, S.G., 2007. Reproductive biology of Tilapia zillii (gerv, 1848) from Abu Qir bay, Egypt. Egyptian journal of aquatic research, 33(1): 379-394.##Armas-Rosales, A.M., 2006. Genetic effects influencing salinity and cold tolerance in tilapia. Master's thesis. Louisiana State University, Baton Rouge, USA. 141 P.##Babiker, M. and Ibrahim, H., 1979. Studies on the biology of reproduction in the cichlid Tilapia nilotica (L.): gonadal maturation and fecundity. Journal of Fish Biology, 14(5): 437-448. ##DOI:10.1111/j.1095-8649.1979. tb 03541.x##Brooks, W.R. and Jordan, R.C., 2010. Enhanced interspecific territoriality and the invasion success of the spotted tilapia (Tilapia mariae) in South Florida. Biological Invasions, 12(4): 865-874. DOI: 10.1007/s10530-009-9507-3## ##Cassemiro, F.A., Bailly, D., da Graca, W.J. and Agostinho, A.A., 2018. The invasive potential of tilapias (Osteichthyes, Cichlidae) in the Americas. Hydrobiologia, 817(1): 133-154. DOI: 10.1007/s10750-017-3471-1##Chorbley, D., 2011. Fish feeding and temperature considerations in tropical environment. Aquatic Environment, 2(3): 188-202.##Cnaani, A., Gall, G.A.E. and Hulata, G., 2000. Cold tolerance of tilapia species and hybrids. Aquaculture International, 8(4): 289-298.##Coad, B.W., 1998. Systematic biodiversity in the freshwater fishes of Iran. Italian Journal of Zoology, 65(S1): 101-108. DOI: 10.1080/11250009809386802##Connelly, N.A., O’Neill, C.R., Knuth, B.A. and Brown, T.L., 2007. Economic impacts of zebra mussels on drinking water treatment and electric power generation facilities. Environmental Management, 40(1): 105-112. DOI: 10.1007/s00267-006-0296-5##Conrow, R., Zale, A.V. and Gregory, R.W., 1990. Distributions and abundances of early life stages of fishes in a Florida Lake dominated by aquatic macrophytes. Tranasactions of the American Fisheries Society, 119(3): 521-528.##Courtenay, W.R., Sahlman, H.F., Miley II, W.W. and Herrema, D.J., 1974. Exotic fishes in fresh and brackish waters of Florida. Biological Conservation, 6(4): 292-302. DOI: 10.1016/0006-3207(74)90008-1##Dadebo, E., Kebtineh, N., Sorsa, S. and Balkew, K., 2014. Food and feeding habits of the red-belly tilapia (Tilapia zillii Gervais, 1848) (Pisces: Cichlidae) in Lake Ziway, Ethiopia. Agriculture, Forestry and Fisheries, 3(1): 17-23. DOI: 10.11648/j.aff.20140301.14##Doherty, T.S., Glen, A.S., Nimmo, D.G., Ritchie, E.G. and Dickman, C.R., 2016. Invasive predators and global biodiversity loss. Proceedings of the National Academy of Sciences, 113(40): 11261-11265. DOI: 10.1073/pnas.1602480113##Ellender, B.R. and Weyl, O.L., 2014. A review of current knowledge, risk and ecological impacts associated with non-native freshwater fish introductions in South Africa. Aquatic Invasions, 9(2): 117-132. DOI: 10.3391/AI.2014.9.2.01 ##Ellender, B.R., Weyl, O.L.F., Alexander, M.E., Luger, A.M., Nagelkerke, L.A.J. and Woodford, D.J., 2018. Out of the pot and into the fire: Explaining the vulnerability of an endangered small headwater stream fish to black‐bass Micropterus spp. invasion. Journal of Fish Biology, 92(4): 1035-1050. DOI: 10.1111/jfb.13562##El-Shafai, S.A., El-Gohary, F.A., Nasr, F.A., van der Steen, N.P. and Gijzen, H.J., 2004. Chronic ammonia toxicity to duckweed-fed tilapia (Oreochromis niloticus). Aquaculture, 232(1-4): 117-127. DOI: 10.1016/S0044-8486(03)00516-7##Esmaeili, H.R., Teimori, A., Feridon, O.W.F.I., Abbasi, K. and Brian, W.C., 2015. Alien and invasive freshwater fish species in Iran: Diversity, environmental impacts and management. Iranian Journal of Ichthyology, 1(2): 61-72. DOI:10.22034/iji.v1i2.4##Esmaeili, H.R., Sayyadzadeh, G. and Seehausen, O., 2016. Iranocichla persa, a new cichlid species from southern Iran (Teleostei, Cichlidae). ZooKeys, 636: 141-161 DOI: 10.3897/zookeys.636.10571##Gómez-Márquez, J.L., Peña-Mendoza, B., Salgado-Ugarte, I.H. and Guzmán-Arroyo, M., 2003. Reproductive aspects of Oreochromis niloticus (Perciformes: Cichlidae) at Coatetelco Lake, Morelos, Mexivo. Revista de Biología Tropical, 51(1): 221-228.##Gupta, M.V. and Acosta, B.O., 2004. A review of global tilapia farming practices. World Aquaculture Society, IX (1):7-16. DOI:10.3109/9780203308905-5##Hashemi, S.A.R., Eskandary, G. and Ansary, H., 2012. Biomass of fish species in the Shadegan Wetland, Iran. Research Journal of Recent Sciences, 1(1): 66-68.##Hassanen, G.D., Salem, M., Younes, M.I. and Abd Elnabi, H.E., 2014. Combined effects of water temperature and salinity on growth and feed utilization of juvenile red tilapia (Oreochromis niloticus x O. aureus). World Journal of Zoology, 9(1): 59-70. DOI: 10.1016/S0044-8486(96)01360-9##IUCN, 2019. The IUCN Red List of Threatened Species. Version 2019-1. https://www.iucnredlist. org. Accessed May 2019##Iyabo, U.B., 2015. Condition factor of Tilapia species in Ebonyi River, southeastern Nigeria. International Journal of Biological Sciences and Applications, 2(2): 33-36.##Jere, A., Jere, W.W., Mtethiwa, A. and Kassam, D., 2021. Breeding pattern of Oreochromis niloticus (Linnaeus, 1758) versus native congeneric species, Oreochromis macrochir (Boulinger, 1912), in the upper Kabompo River, northwest of Zambia. Ecology and Evolution, 11(23): 17447-17457. DOI:10.1002/ece3.8377##Jouladeh-Roudbar, A., Vatandoust, S., Eagderi, S., Jafari-Kenari, S. and Mousavi-Sabet, H., 2015. Freshwater fishes of Iran; an updated checklist. Aquaculture, Aquarium, Conservation & Legislation, 8(6): 855-909.##Keller, R.P., Drake, J.M., Drew, M.B. and Lodge, D.M., 2011. Linking environmental conditions and ship movements to estimate invasive species transport across the global shipping network. Diversity and Distributions, 17(1), 93-102. DOI: 10.1111/j.1472-4642.2010.00696.x##Lawson, L.L., Hill, J.E., Hardin, S., Vilizzi, L. and Copp, G.H., 2015. Evaluation of the fish invasiveness screening kit (FISK v2) for peninsular Florida. Management of Biological Invasions, 6(4): 413-422. DOI: 10.3391/mbi.2015.6.4.09##Lotfi, A., 2016. Shadegan Wetland (Islamic Republic of Iran). The Wetland Book; Springer: Dordrecht, The Netherlands, 1675-1683. DOI: 10.1007/978-94-007-6173-5_245-1##Lovell, S.J., Stone, S.F. and Fernandez, L., 2006. The economic impacts of aquatic invasive species: a review of the literature. Agricultural and Resource Economics Review, 35(1): 195-208. DOI: 10.1017/S1068280500010157##Lowe-McConnell, R., 2009. Fisheries and cichlid evolution in the African Great Lakes: progress and problems. Freshwater Reviews, 2(2): 131-151. DOI: 10.1080/03680770.2005.11902870##Marr, S.M., Marchetti, M.P., Olden, J.D., García‐Berthou, E., Morgan, D.L., Arismendi, I., Day, J.A., Griffiths, C.L. and Skelton, P.H., 2010. Freshwater fish introductions in Mediterranean‐climate regions: are there commonalities in the conservation problem? Diversity and Distributions, 16(4): 606-619. DOI: 10.1111/j.1472-4642.2010. 00669. x##Martin, C.W., Valentine, M.M. and Valentine, J.F., 2010. Competitive interactions between invasive Nile tilapia and native fish: the potential for altered trophic exchange and modification of food webs. PloS One, 5(12): e14395. DOI: 10.1371/journal.pone.0014395##Mohamed, A.R.M. and Abood, A.N., 2021. Trophic Interactions between Two Cichlid Species in Shatt Al-Arab River, Iraq. Biological and Applied Environmental Research, 5(1): 74-85. DOI: 10.51304/baer.2021.5.1.74##Mohamed, A.R.M. and Al-Wan, S.A., 2020. Biological aspects of an invasive species of Oreochromis niloticus in the Garmat Ali River, Basrah, Iraq. Journal of Agriculture and Veterinary Science, 13(2): 15-26. DOI: 10.9790/2380-1302011526##Negassa, A. and Getahun, A., 2003. Breeding Season, length-weight relationship and condition factor of introduced fish, Tilapia zillii Gervais 1948 (Pisces: Cichlidae) in Lake Zwai, Ethiopia. SINET: Ethiopian Journal of Science, 26(2): 115-122. DOI: 10.4314/sinet.v26i2.18207##Negaud, K.Z., Al-Kafaji, T.Y. and Al-Heni, A.J.A., 2019. Natural food for nile tilapia (Oreochromis niliticus) in the Rumaitha river North of Muthanna Province, Southern Iraq. Plant Archives, 19(1): 460-464.##Noble, R.L. and Germany, R.D., 1986. Changes in fish populations of Trinidad Lake, Texas, in response to abundance of blue tilapia. Fish culture in fisheries management. American Fisheries Society, Fish Culture Section and Fisheries Management Section, Bethesda, Maryland, pp. 455-461.##Ortega, J.C., Júlio, H.F., Gomes, L.C. and Agostinho, A.A., 2015. Fish farming as the main driver of fish introduction in Neotropical reserviors. Hydrobiologia, 6(1): 147-158. DOI: 10.1007/s10750-014-2025-z##Oso, J.A., Ayodele, I.A. and Fagbuaro, O., 2006. Food and feeding habits of Oreochromis niloticus (L.) and Sarotherodon galilaeus (L.) in a tropical reservoir. World Journal of Zoology, 1(2): 118-121.##Peña-Mendoza, B., Gómez-Márquez, J.L., Salgado-Ugarte, I.H. and Ramírez-Noguera, D., 2005. Reproductive biology of Oreochromis niloticus (Perciformes: Cichlidae) at Emiliano Zapata dam, Morelos, Mexico. Revista de Biologia Tropical, 53(3-4): 515-522.##Peterson, M.S., Slack, W.T. and Woodley, C.M., 2005. The occurrence of non-indigenous Nile tilapia, Oreochromis niloticus (Linnaeus) in coastal Mississippi, USA: ties to aquaculture and thermal effluent. Wetlands, 25(1):112-121. DOI: 10.1672/0277-5212(2005)025[0112:toonnt]2.0.co;2##Pimentel, D., Zuniga, R. and Morrison, D., 2005. Update on the environmental and economic costs associated with alien-invasive species in the United States. Ecological Economics, 52(3): 273-288. DOI:10.1016/j.ecolecon.2004.10.002##Ruiz-Campos, G., Contreras-Balderas, S., Andreu-Soler, A., Varela-Romero, A. and Campos, E., 2012. An annotated distributional checklist of exotic freshwater fishes from the Baja California Peninsula, Mexico. Revista Mexicana de Biodiversidad, 83(1): 216-234.##Sanches, F.H.C., Miyai, C.A., Costa, T.M., Christofoletti, R.A., Volpato, G.L. and Barreto, R.E., 2012. Aggressiveness overcomes body-size effects in fights staged between invasive and native fish species with overlapping niches. PLoS One, 7(1): e29746. DOI:10.1371/journal. pone. 0029746##Simberloff, D., Martin, J.L., Genovesi, P., Maris, V., Wardle, D.A., Aronson, J., Courchamp, F., Galil, B., García-Berthou, E., Pascal, M. and Pyšek, P., 2013. Impacts of biological invasions: what's what and the way forward. Trends In Ecology and Evolution, 28(1): 58-66. DOI:10.1016/j.tree.2012.07.013##Strayer, D.L., 2010. Alien species in fresh waters: ecological effects, interactions with other stressors, and prospects for the future. Freshwater Biology, 55:152-174. DOI:10.1111/j.1365-2427. 2009. 02380.x##Tabasian, H., Abdoli, A., Valikhani, H., Khosravi, M. and Madiseh, S.D., 2021. An investigation into socio-economic impacts of invasive redbelly tilapia Coptodon zillii (Gervais, 1848): A case study from the Shadegan Wetland, Iran. Scientific Reports in Life Sciences, 2(3): 25-38. DOI: 10.22034/srls.2021.245823##Tarkan, A.S., Marr, S.M. and Ekmekçi, F.G., 2015. Non-native and translocated freshwater fish. FiSHMED Fishes in Mediterranean Environments, 3: 1-28. DOI: 10.29094/FiSHMED.2015.003##Tomaz, R.V., Lima, F.R., Cavalcante, D.H., Carmo, M.V., 2016. Reassessment of the suitable range of water pH for the culture of Nile tilapia Oreochromis niloticus in eutrophic water. Acta Scientiarum Animal Sciences, 38: 361-368. DOI: 10.4025/actascianimsci.v38i4.32051##Vitule, J.R.S., Freire, C.A. and Simberloff, D., 2009. Introduction of non‐native freshwater fish can certainly be bad. Fish and Fisheries, 10(1): 98-108. DOI: 10.1111/j.1467-2979.2008.00312.x##Zambrano, L., Martínez-Meyer, E., Menezes, N. and Peterson, A.T., 2006. Invasive potential of common carp (Cyprinus carpio) and Nile tilapia (Oreochromis niloticus) in American freshwater systems. Canadian Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 63(9):1903-1910. DOI: 10.1139/f06-088. ##

مقاله علمی – پژوهشی:‌ جایگزینی کنجاله سویا با کنجاله دانه کنجد در جیره غذایی ماهی قزل‌‌آلای رنگین‌‌کمان (Oncorhynchus mykiss) و تأثیر آن بر شاخص‌های رشد، تغذیه، ترکیبات بیوشیمیایی لاشه و آنزیم‌های کبدی Replacement of soybean meal with sesame oil-cake in the rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) diet and its effects on growth indices, nutrition, fillet biochemical compositions, and liver enzymes 1 1 در آزمایش حاضر، استفاده از کنجاله روغن کشی شده دانه کنجد در جیره ماهی قزل‌‌آلای رنگین‌‌کمان در سطوح مختلف به جای کنجاله سویا مورد ارزیابی قرار گرفت. به همین منظور تعداد 4 تیمار آزمایشی هرکدام با 3 تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی در نظر گرفته شد. تیمارها عبارت بودند از تیمار شاهد (T0) بدون کنجاله کنجد و سه تیمار آزمایشی T5، T10 و T15 به‌ترتیب حاوی 5، 10 و 15 درصد از کنجاله کنجد که بچه ماهیان 20 گرمی قزل‌‌آلای رنگین‌‌کمان به مدت 8 هفته با این جیره‌ها تغذیه شدند. در پایان آزمایش شاخص‌های رشد و تغذیه شامل وزن نهایی، ضریب رشد ویژه، درصد افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی، نرخ بهره‌وری چربی و نیز مصرف غذا اختلاف معنی‌داری را میان تیمارهای مختلف نشان نداد (05/0>p). البته در شاخص نرخ بهره وری پروتئینی اختلاف معنی‌دار میان تیمارهای T10 (01/0±23/0) و تیمار T15 (0/0±21/0) به‌وجود آمد. در ارتباط با شاخص کبدی، شاخص احشایی و ضریب چاقی نیز اختلاف معنی‌‌دار میان تیمارهای آزمایشی مشهود بود به‌طوری‌که بیشترین آنها به‌‌ترتیب مربوط به تیمار T10 (02/0±07/1 درصد)، T10 (25/0±29/6 درصد) و T15 (01/0±05/1) بود و کمترین آن‌ها نیز به‌‌ترتیب در تیمارهای T15 (02/0±99/0 درصد)، T15 (18/0±78/5 درصد) و T0 (01/0±03/1) مشاهده شد. اندازه‌‌گیری ترکیبات بیوشیمیایی عضله نیز اختلاف معنی‌‌دار (05/0>p) را در میزان پروتئین، چربی و رطوبت ماهیان مربوط به تیمارهای مختلف نشان دادند، اما در میزان خاکستر اختلاف معنی‌‌دار نبود. مقایسه میانگین سطوح فعالیت آنزیم‌های کبدی نیز اختلاف معنی‌‌داری را میان تیمارهای مختلف نشان داد (05/0>p) به‌طوری‌که میزان فعالیت آنزیم آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینوترانسفراز همراه با افزایش کنجاله کنجد کاهش معنی‌‌دار نشان دادند و بالعکس سطح فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز همراه با افزایش سطح جایگزینی، افزایش معنی‌‌دار پیدا کرد (05/0>p). با توجه به نتایج کسب شده، می‌توان بیان کرد که استفاده از کنجاله کنجد به جای کنجاله سویا در جیره ماهی قزل‌‌آلای رنگین‌‌کمان تا سطح 75 درصد، تأثیر معنی‌‌دار بر شاخص‌های رشد و تغذیه‌ای ماهی قزل‌‌آلای رنگین‌‌کمان نداشت و موجب ارتقاء سلامت و کیفیت لاشه این ماهی نیز گردید. 2 In the present study, the effects of the different levels soybean meal replacement with sesame oil-cake in rainbow trout diet on growth performance, body biochemical composition and liver enzymes were evaluated. An 8-week feeding period were performed by Four experimental diets with different levels of sesame oil-cake 0% (S0), 5% (S5), 10% (S10) and 15% (S15), respectively, in a completely randomized design in triplicate. Growth and nutrition indices including final weight (FW), specific growth rate (SGR), weight gain (WG), feed conversion ratio (FCR), lipid efficiency rate (LER) and feed intake (FI) did not show significant differences between different treatments (p<0.05). However, there was a significant difference between S10 (0.23) and S15 (0.21) treatments in protein efficiency rate (PER). In contrast, hepato somatic index (HSI), visceral somatic index (VSI) and condition factor (CF), showed significant difference (p<0.05) between experimental treatments, so that most of them were related to the treatments (S10= 1.07), (S10= 6.29) and (S15= 1.05, respectively, and the lowest of them were observed in the treatments (S15= 0.98), (S15= 5.78) and (S0= 1.02), respectively. There was a significant difference in fillet protein, lipid and moisture (p<0.05) but the amount of ash did not show any significant difference. In addition, the activity of alanine amino transferase and aspartate amino transferase showed a significant decrease with increasing sesame meal and conversely, the activity level of alkaline phosphatase increased significantly with increasing replacement level (p<0.05). According to the results, it can be stated that not only the use of sesame meal instead of soybean meal up to 15% did not have a significant effect on rainbow trout growth and nutritional indices and also improved the health status and quality of the fillet biochemical composition. 97 108 2021/10/242022/01/52018/08/172020/03/22022/01/272022/01/52021/12/132021/08/102021/09/22 1400/6/31 2020/07/312022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/30 1401/2/10 امین هاشمی پناه مهرآبادی Amin Hashemi Panah Mehr Abadi دانشگاه تهران Iran amin.hashemi69@ut.ac.ir غلامرضا رفیعی Gholamreza Rafiee دانشگاه تهران Iran ghrafiee@ut.ac.ir سپیده بزرگی Sepideh Bozorgi دانشگاه تهران Iran sepidehbozorgi@ut.ac.ir Sesame oil-cake Rainbow trout Growth indices Liver enzymes Biochemical composition کنجاله کنجد قزل‌آلای رنگین‌کمان شاخص‌های رشد آنزیم‌های کبدی ترکیبات بیوشیمیایی ##Association of Official Analytical Chemist (AOAC), 1995. Official Methods of Analysis of AOAC International, 16th edn. AOAC Inc., Arlington, VA, USA. 670 p.##Brito, O.J. and Nunez, N. 1982. Evaluation of sesame flour as a complementary protein source for combinations with soy and corn flours. Journal of Food ##De Padua, M.R. 1983. Some functional and utilization characteristics of sesame flour and proteins. Journal of Food Science 48(4): 1145-1147. DOI: ##Dernekbasi, S. and Karayucel, I. 2017. Partial Replacement of Soybean Meal by Peanut and Sesame Seed Meals in Practical Diets for Rainbow Trout, Oncorhy##Dernekbasi, S., Karayucel, I. and Akyus, A.P. 2017. Evaluation of sesame (Sesamum indicum) seed meal as a replacer for soybean meal in the diets of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss Walbaum, 1792). Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 34(1): 31-39. DOI: 10.12714/egejfas.2017.34.1.05##Emadi, H., Mokhayer, B. and Faal M. 2014. Alternative role of sesame seed replacing fish meal in the diet of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) fingerlings. Iranian Journal of Fisheries Sciences, 13(3): 608-620.##Enyidi, U.D., Pirhonen, J. and Vielma, J. 2014. Effects of sesame seed meal and bambaranut meal on growth, feed utilization and body composition of juvenile African catfish Clarias gariepinus. Iranian Journal of Fisheries Sciences, 13(4): 998-1013.##Francis, G., Makkar, H.P.S. and Becker, K., 2001. Anti-nutritional factors present in plant-derived alternate fish feed ingredients and their effects in fish. Aquaculture, 199: 197-227. https://doi.org/10.1016/S0044-8486(01)00526-9##Gatlin, D.M., Barrows, F.T. and Brown, P. 2007. Expanding the utilization of sustainable plant products in aqua feeds: a review. Aquaculture Research, 38: 551–579. https://doi.org/10.1111/j.1365-2109.2007.01704.x##Glencross, B.D., Booth, M. and Allan, G.L. 2007. A feed is only as good as its ingredients – a review of ingredient evaluation strategies for aquaculture feeds. Aquaculture Nutrition, 13: 17–34. https://doi.org/10.1111/j.1365-2095.2007.00450.x##Guo, Y., Dong, X. and Tan, B. 2011. Partial replacement of soybean meal by sesame meal in diets of juvenile Nile tilapia, Oreochromis niloticus L. Aquaculture Research, 42:1298–1307. https://doi.org/10.1111/j.1365-2109.2010.02718.x##Hasan, M. R., Macintosh, D.J. and Jaunceyn, K. 1997. Evaluation of some plant ingredients as dietary protein sources for common carp (Cyprinus carpio L) fry. Aquaculture, 151 (1-4): 55-70. https://doi.org/10.1016/S0044-8486(96)01499-8nchus mykiss. Journal of Aquaculture & Marine Biology, 6(1): 00146. DOI:10.15406/JAMB.2017.06.00146##Hardy, R.W. and Barrows, F.T., 2002. Diet formulation and manufacture. Fish Nutrition, 3: 505-600. https://doi.org/10.1016/B978-012319652-1/50010-0##Hyder, M., Hasan, M. and Mohieldein, A. 2013. Comparative Levels of ALT, AST, ALP and GGT in Liver associated Diseases. European Journal of Experimental Biology, 3(2): 280-284.##Iwe, M.O., van Zuilichem, D.J., Ngoddy, P.O. and Lammers, W. 2001. Amino acid and protein dispersibility index (PDI) of mixtures of extruded soy and sweet potato flours. LWT - Food Science and Technology 34(2): 71-75.##Jimoh, W.A., and Aroyehun, H.T. 2011. Evaluation of cooked and mechanically defatted seasame (Seasame indicum) seed meal as a replacer for soybean meal in the diet of African catfish (Clarias gariepinus). Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 11: 185-190. DOI: 10.4194/trjfas.2011.0202##Montero D., Mathlouthi F., Tort L., Afonso J.M., Torrecillas S., Fernandez-Vaquero A., Negrin D. and Izquierdo M.S. 2010. Replacement of diatary fish oil by vegetable oils affects humoral immunity and expression of pro-inflammatory cytokines genes in gilthead sea bream (Sparus aurata). Journal of Fish and Shellfish Immunology, 29: 1073-1081.##Nang Thu., T.T., Bodin, N., Saeger, S., Larondelle, Y. and Rollin, X. 2011. Substitution of fishby sesame oil cake (Sesamum indicum L.) in diet of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss W.) meal. Aquaculture Nutrition, 17(1), 80-89.##Oliva-Teles, A., Enes, P. and Peres, H. 2015. Replacing fishmeal and fish oil in industrial aquafeeds for carnivorous fish. In: Davis, D.A. (Ed.), Feed and Feeding Practice in Aquaculture. Woodhead Publishing, Cambridge.##Onsaard, E., Pomsamud, P. and Audtum, P. 2010. Functional properties of sesame protein concentrates from sesame meal. Asian Journal of Food and AgroIndustry 3(4): 420-431.##Peter, R.S. 2007. Improving the protein content and composition of cereal grain. Journal of Cereal Science 46(3): 239-250.##Ricker, W.E. 1979. Growth rates and models. Fish Physiology, 8: 677-743.##Ronyai, A., Peteri, A. and Radics, F. 1990. Cross breeding of sterlet and Lena River’s sturgeon. Aquaculture Hungrica, 6: 13-18.##Saleh, N.E. 2019. Assessment of sesame meal as a soybean meal replacement in European sea bass (Dicentrarchus labrax) diets based on aspects of growth, amino acid profiles, haematology, intestinal and hepatic integrity and macroelement contents. Fish Physiology and Biochemistry 46 (3), 861-879. https://doi.org/10.1007/s10695-019-00756-w ##Sotoudeh, E., Amiri Moghaddam, J., Shahhosseini, G. and Aramli, M.S. 2016. Effect of Dietary Gamma-irradiated and Fermented Soybean Meal on the Growth Performance, Body Composition, and Digestive Enzymes Activity of Caspian Brown Trout, Salmo trutta caspius, Juvenile. Journal of the World Aquaculture Society, 47: 830–842.##Takakuwa, F., Suzuri, K., Horikawa, T., Nagahashi, K., Yamada, S., Biswas, A., Tanaka, H. 2020. Availability of potato protein concentrate as an alternative protein source to fish meal in greater amberjack (Seriola dumerili) diets. Aquaculture Research, 51: 1293– 1302. https://doi.org/10.1111/are.14480##Wang, Y., Li, K., Han, H., Zheng, Z.X. Bureau, D. 2008. Potential of using a blend of rendered animal protein ingredients to replace fish meal in practical diets for malabar grouper (Epinephelus malabricus). Aquaculture, 281: 113–117. ##Yang H.G., Liu Y.J., Tian L.L., Liang Y.G. and Lin H.R: Effects of supplemental Lysin and Methionine on Growth Performance and body compsosition for Grass Carp (Ctenopharyngodon idella). Agricultural and Biological. 2010: 5 (2): 222 – 227. ##

مقاله علمی – پژوهشی:‌ اثر فاکتورهای دما، pH و زمان بر پایداری و فعالیت آنتی‌‌اکسیدانی آستاگزانتین استخراج‌‌شده از میکروجلبک هماتوکوکوس (Haematococcus pluvialis) Effect of temperature, pH, and time factors on the stability and antioxidant activity of the extracted astaxanthin from haematococcus microalgae (Haematococcus pluvialis) 1 1 یکی از فاکتورهای مهم در استفاده از رنگدانه‌‌های طبیعی در مواد غذایی مختلف، پایداری و حفظ خاصیت آنتی‌‌اکسیدانی آن‌‌ها تحت شرایط تولید و نگهداری است. آستاگزانتین یکی از این رنگدانه‌‌های طبیعی است که ریزجلبک‌ها یکی از منابع آن محسوب می‌شوند. در تحقیق حاضر، پس از استخراج آستاگزانتین از جلبک هماتوکوکوس (Haematococcus pluvialis) به روش ترکیبی (HCL-استون)، اثر پارامترهای دما، pH و زمان بر پایداری و فعالیت آنتی‌‌اکسیدانی (فعالیت مهار رادیکال آزاد DPPH و قدرت کاهندگی یون فریک) آن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثر فاکتور‌های دما، pH و زمان هر یک به تنهایی و اثرات متقابل بین زمان و دما معنی‌‌دار است (05/0>p). اما با این وجود، تاثیرات متقابل pH با زمان، pH با دما و تأثیر متقابل سه فاکتور با یکدیگر بر غلظت و پایداری آستاگزانین معنی‌‌دار نبود (05/0<p). مطابق یافته‌‌ها، فعالیت آنتی‌‌اکسیدانی و پایداری رنگدانه در دمای 4 درجه سانتی‌‌گراد بیشتر از 20 درجه سانتی‌‌گراد بود و با طولانی‌‌شدن زمان نگهداری، خواص مذکور کاهش یافته‌‌اند. تغییرات pH، تأثیر چندانی بر ویژگی رنگدانه نداشته است، هر چند که نتایج در 5/5=pH به طور نسبی بهتر از 5/4=pH بود. در بین تیمارهای مورد بررسی، فعالیت مهار رادیکال آزاد DPPH و نیز قدرت کاهندگی رنگدانه مستخرج به‌ترتیب 11/93-5/45 درصد و جذب 81/0-31/0 در طول موج 700 نانومتر متغیر بودند. همین خاصیت، امکان استفاده از این رنگدانه را در فرآورده‌‌های غذایی به عنوان آنتی‌‌اکسیدان مهیا می‌‌کند. اما با توجه به پایداری پایین رنگدانه در دمای بالاتر، استفاده از راهکارهای مختلف نظیر پوشش‌‌دار‌‌کردن رنگدانه، جهت استفاده در مواد غذایی واجد تیمار حرارتی، پیشنهاد می‌‌گردد. 2 One of the important factors in the use of natural pigments in various foods is their stability and preservation of their antioxidant properties under the production and storage conditions. Astaxanthin is one of these natural pigments that microalgae are one of its resources. In the present study, after the extraction of astaxanthin from hematococcus microalgae (Haematococcus pluvialis) by a combined method (HCL-Acetone), the effect of temperature, pH, and time parameters on its stability and antioxidant activity (DPPH free radical scavenging activity and reducing power of ferric) were evaluated. The results showed that the effect of temperature, pH and time factors alone and the interactions between the time and temperature were significant (p<0.05). However, the interactions of pH with time, pH with temperature, and the interaction of three factors together on the concentration and stability of astaxanthin were not significant (p>0.05). According to the findings, the antioxidant activity and pigment stability at 4 °C was more than 20 °C and with increasing the storage time, these properties were decreased. The pH changes did not have much effect on the pigment properties, although the results at pH=5.5 were relatively better than pH=4.5. Among the studied treatments, DPPH free radical scavenging activity as well as the reducing power of the extracted pigment ranged from 45.5-93.11% and absorption of 0.31-0.81 at 700 nm, respectively. This property makes it possible to use this pigment in food products as an antioxidant. However, use of various methods such as coating the pigment for using in heat-treated foods is recommended due to the low stability of the pigment at the higher temperatures. 109 120 2021/10/242022/01/52018/08/172020/03/22022/01/272022/01/52021/12/132021/08/102021/09/222022/03/2 1400/12/11 2020/07/312022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/302022/04/30 1401/2/10 رضا صفری Reza Safari پژوهشکده اکولوژی دریای خزر، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران Iran safari1351@gmail.com مریم میربخش Maryam Mirbakhsh موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران Iran maryam.mirbakhsh@gmail.com هادی غفاری Hadi Ghaffari موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران Iran hadi.ghafarii@gmail.com سهیل ریحانی پول Soheyl Reyhani Poul گروه فراوری محصولات شیلاتی، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران Iran soheylreyhani@gmail.com رحیمه رحمتی Rahimeh Rahmati پژوهشکده اکولوژی دریای خزر، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران Iran rahmati764@gmail.com مجید ابراهیم زاده majid Ebrahimzadeh پژوهشکده اکولوژی دریای خزر، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران Iran llmily40@gmail.com Haematococcus microalgae Astaxanthin Temperature pH Antioxidant activity میکروجلبک هماتوکوکوس آستاگزانتین دما pH فعالیت آنتی‌‌اکسیدانی ##Armenta, R. E., and Guerrero-Legarreta, I., 2009. Stability studies on astaxanthin extracted from fermented shrimp byproducts. Journal of agricultural and food chemistry, 57(14), 6095-6100. DOI: 10.1021/jf901083d##Ax, K., Mayer‐Miebach, E., Link, B., Schuchmann, H., and Schubert, H., 2003. Stability of lycopene in oil‐in‐water emulsions. Engineering in life sciences, 3(4), 199-201. DOI: 10.1002/elsc.200390028##Ambati, R. R., Phang, S. M., Ravi, S., and Aswathanarayana, R. G., 2014. Astaxanthin: Sources, extraction, stability, biological activities and its commercial applications—A review. Marine drugs, 12(1), 128-152. DOI: 10.3390/md12010128##Belay, A., Ota, Y., Miyakawa, K., and Shimamatsu, H., 1993. Current knowledge on potential health benefits of Spirulina. Journal of applied Phycology, 5(2), 235-241. DOI: 10.1007/BF00004024##Bennedsen, M., Wang, X., Willén, R., Wadström, T., and Andersen, L. P., 2000. Treatment of H. pylori infected mice with antioxidant astaxanthin reduces gastric inflammation, bacterial load and modulates cytokine release by splenocytes. Immunology letters, 70(3), 185-189. DOI: 10.1016/S0165-2478(99)00145-5##Bustos-Garza, C., Yáñez-Fernández, J., and Barragán-Huerta, B. E., 2013. Thermal and pH stability of spray-dried encapsulated astaxanthin oleoresin from Haematococcus pluvialis using several encapsulation wall materials. Food Research International, 54(1), 641-649. DOI: 10.1016/j.foodres.2013.07.061##Chen, H. M., and Meyers, S. P., 1982. Extraction of astaxanthin pigment from crawfish waste using a soy oil process. Journal of Food Science, 47(3), 892-896. DOI: 10.1111/j.1365-2621.1982.tb12739.x##Cerón, M. C., García-Malea, M. D. C., Rivas, J., Acien, F. G., Fernández, J. M., Del Río, E., and Molina, E., 2007. Antioxidant activity of Haematococcus pluvialis cells grown in continuous culture as a function of their carotenoid and fatty acid content. Applied microbiology and biotechnology, 74(5), 1112-1119. DOI: 10.1007/s00253-006-0743-5##Dillard, C. J., and German, J. B., 2000. Phytochemicals: nutraceuticals and human health. Journal of the Science of Food and Agriculture, 80(12), 1744-1756. DOI: 10.1002/10970010(20000915)80:12%3C1744::AID-JSFA725%3E3.0.CO;2-W##Dong, S., Huang, Y., Zhang, R., Wang, S., and Liu, Y., 2014. Four different methods comparison for extraction of astaxanthin from green alga Haematococcus pluvialis. The Scientific World Journal, 1-7. DOI: 10.1155/2014/694305##Delgado, A. A., Khandual, S., and Villanueva–Rodríguez, S. J., 2017. Chemical stability of astaxanthin integrated into a food matrix: Effects of food processing and methods for preservation. Food Chemistry, 225, 23-30. DOI: 10.1016/j.foodchem.2016.11.092##Dewati, P. R., Rohman, A., and Budiman, A., 2020. A Preliminary Study of Extraction and Purification Processes of Astaxanthin from Haematococcus pluvialisas a Natural Antioxidant. In IOP Conference Series: Materials Science and Engineering (Vol. 778, No. 1, p. 012032). IOP Publishing. DOI: 10.1088/1757-899X/778/1/012032##Gouveia, L., and Empis, J., 2003. Relative stabilities of microalgal carotenoids in microalgal extracts, biomass and fish feed: effect of storage conditions. Innovative Food Science & Emerging Technologies, 4(2), 227-233. DOI: 10.1016/S1466-8564(03)00002-X##Gouveia, L., Raymundo, A., Batista, A. P., Sousa, I., and Empis, J., 2006. Chlorella vulgaris and Haematococcus pluvialis biomass as colouring and antioxidant in food emulsions. European Food Research and Technology, 222(3), 362-367. DOI: 10.1007/s00217-005-0105-z##Irna, C., Jaswir, I., Othman, R., and Jimat, D. N., 2018. Comparison between high-pressure processing and chemical extraction: Astaxanthin yield from six species of shrimp carapace. Journal of dietary supplements, 15(6), 805-813. DOI: 10.1080/19390211.2017.1387885##Kang, C. D., and Sim, S. J., 2007. Selective extraction of free astaxanthin from Haematococcus culture using a tandem organic solvent system. Biotechnology progress, 23(4), 866-871. DOI: 10.1021/bp0700354##Liu, B. H., and Lee, Y. K., 2003. Effect of total secondary carotenoids extracts from Chlorococcum sp. on Helicobacter pylori-infected BALB/c mice. International immunopharmacology, 3(7), 979-986. DOI: 10.1016/S1567-5769(03)00096-1##Liu, X., and Osawa, T., 2007. Cis astaxanthin and especially 9-cis astaxanthin exhibits a higher antioxidant activity in vitro compared to the all-trans isomer. Biochemical and biophysical research communications, 357(1), 187-193. DOI: 10.1016/j.bbrc.2007.03.120##Liu, X. J., Wu, Y. H., Zhao, L. C., Xiao, S. Y., Zhou, A. M., and Liu, X., 2011. Determination of astaxanthin in Haematococcus pluvialis by first-order derivative spectrophotometry. Journal of AOAC International, 94(6), 1752-1757. DOI: 10.5740/jaoacint.10-177##Liu, P. H., Aoi, W., Takami, M., Terajima, H., Tanimura, Y., Naito, Y., and Yoshikawa, T., 2014. The astaxanthin-induced improvement in lipid metabolism during exercise is mediated by a PGC-1α increase in skeletal muscle. Journal of Clinical Biochemistry and Nutrition, 13-110. DOI: 10.3164/jcbn.13-110##Liu, X., McClements, D. J., Cao, Y., and Xiao, H., 2016. Chemical and physical stability of astaxanthin-enriched emulsion-based delivery systems. Food Biophysics, 11(3), 302-310. DOI: 10.1007/s11483-016-9443-6##Liu, Z. W., Zeng, X. A., Cheng, J. H., Liu, D. B., and Aadil, R. M., 2018. The efficiency and comparison of novel techniques for cell wall disruption in astaxanthin extraction from Haematococcus pluvialis. International Journal of Food Science & Technology, 53(9), 2212-2219. DOI: 10.1111/ijfs.13810##Mendes-Pinto, M. M., Raposo, M. F. J., Bowen, J., Young, A. J., and Morais, R., 2001. Evaluation of different cell disruption processes on encysted cells of Haematococcus pluvialis: effects on astaxanthin recovery and implications for bio-availability. Journal of Applied Phycology, 13(1), 19-24. DOI: 10.1023/A: 1008183429747##Niamnuy, C., Devahastin, S., Soponronnarit, S., and Raghavan, G. V., 2008. Kinetics of astaxanthin degradation and color changes of dried shrimp during storage. Journal of Food Engineering, 87(4), 591-600. DOI: 10.1016/j.jfoodeng.2008.01.013##Pu, J., Bankston, J. D., and Sathivel, S., 2011. Developing microencapsulated flaxseed oil containing shrimp (Litopenaeus setiferus) astaxanthin using a pilot scale spray dryer. Biosystems engineering, 108(2), 121-132. DOI: 10.1016/j.biosystemseng.2010.11.005##Rao, A. R., Sarada, R., and Ravishankar, G. A., 2007. Stabilization of astaxanthin in edible oils and its use as an antioxidant. Journal of the Science of Food and Agriculture, 87(6), 957-965. DOI: 10.1002/jsfa.2766##Ranga Rao, A., 2011. Production of astaxanthin from cultured green alga Haematococcus pluvialis and its biological activities (Doctoral dissertation, University of Mysore).##Rocha, G. A., Fávaro-Trindade, C. S., and Grosso, C. R. F., 2012. Microencapsulation of lycopene by spray drying: characterization, stability and application of microcapsules. Food and bioproducts processing, 90(1), 37-42. DOI: 10.1016/j.fbp.2011.01.001##Sarada, R., Vidhyavathi, R., Usha, D., and Ravishankar, G. A., 2006. An efficient method for extraction of astaxanthin from green alga Haematococcus pluvialis. Journal of agricultural and food chemistry, 54(20), 7585-7588. DOI: 10.1021/jf060737t##Sheikhzadeh, N., Tayefi-Nasrabadi, H., Khani Oushani, A., and Najafi Enferadi, M. H. 2012. Effects of Haematococcus pluvialis supplementation on antioxidant system and metabolism in rainbow trout (Oncorhynchus mykiss). Fish physiology and biochemistry, 38(2), 413-419. DOI: 10.1007/s10695-011-9519-7##Sun, W., Lin, H., Zhai, Y., Cao, L., Leng, K., and Xing, L., 2015. Separation, Purification, and Identification of (3S, 3′ S)- trans-Astaxanthin from Haematococcus pluvialis. Separation Science and Technology, 50(9), 1377-1383. DOI:10.1080/01496395.2014.976873##Shah, M., Mahfuzur, R., Liang, Y., Cheng, J. J., and Daroch, M., 2016. Astaxanthin-producing green microalga Haematococcus pluvialis: from single cell to high value commercial products. Frontiers in plant science, 7, 1-28. DOI: 10.3389%2Ffpls.2016.00531##Tanaka, T., Makita, H., Ohnishi, M., Mori, H., Satoh, K., and Hara, A., 1995. Chemoprevention of rat oral carcinogenesis by naturally occurring xanthophylls, astaxanthin and canthaxanthin. Cancer research, 55(18), 4059-4064.##Tracy, R. P., 1999. Inflammation markers and coronary heart disease. Current opinion in lipidology, 10(5), 435-441. DOI: 10.1097/00041433-199910000-00008##Takeungwongtrakul, S., Benjakul, S., Santoso, J., Trilaksani, W., and Nurilmala, M., 2015. Extraction and Stability of Carotenoid‐Containing Lipids from Hepatopancreas of P acific White Shrimp (Litopenaeus vannamei). Journal of Food Processing and Preservation, 39(1), 10-18. DOI: 10.1111/jfpp.12203##Tan, Y., Ye, Z., Wang, M., Manzoor, M. F., Aadil, R. M., Tan, X., and Liu, Z., 2021. Comparison of Different Methods for Extracting the Astaxanthin from Haematococcus pluvialis: Chemical Composition and Biological Activity. Molecules, 26(12), 3569. DOI: 10.3390/molecules26123569##Uchiyama, K., Naito, Y., Hasegawa, G., Nakamura, N., Takahashi, J., and Yoshikawa, T., 2002. Astaxanthin protects β-cells against glucose toxicity in diabetic db/db mice. Redox Report, 7(5), 290-293. DOI: 10.1179/135100002125000811##Villalobos‐Castillejos, F., Cerezal‐Mezquita, P., Hernández‐De Jesús, M. L., and Barragán‐Huerta, B. E., 2013. Production and stability of water‐dispersible astaxanthin oleoresin from Phaffia rhodozyma. International journal of food science & technology, 48(6), 1243-1251. DOI: 10.1111/ijfs.12083##Yuan, J. P., and Chen, F., 2000. Purification of trans-astaxanthin from a high-yielding astaxanthin ester-producing strain of the microalga Haematococcus pluvialis. Food Chemistry, 68(4), 443-448. DOI: 10.1016/S0308-8146(99)00219-8##Wackerbarth, H., Stoll, T., Gebken, S., Pelters, C., and Bindrich, U., 2009. Carotenoid–protein interaction as an approach for the formulation of functional food emulsions. Food Research International, 42(9), 1254-1258. DOI: 10.1016/j.foodres.2009.04.002##Zhao, X., Zhang, X., Fu, L., Zhu, H., and Zhang, B., 2016. Effect of extraction and drying methods on antioxidant activity of astaxanthin from Haematococcus pluvialis. Food and Bioproducts Processing, 99, 197-203. DOI: 10.1016/j.fbp.2016.05.007##Zhao, X., Zhang, X., Liu, H., Zhu, H., and Zhu, Y., 2019. Enzyme-assisted extraction of astaxanthin from Haematococcus pluvialis and its stability and antioxidant activity. Food Science and Biotechnology, 28(6), 1637-1647. DOI: 10.1007/s10068-019-00608-6 ##