تحقیق حاضر به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف کیتوزان به عنوان یک مکمل غذایی محرک رشد و ایمنی بر عملکرد رشد، ترکیب لاشه و برخی شاخص‌‌های ‌‌خونی و سرم‌‌ شناسی بچه فیل‏ماهی پرورشی (Huso huso) طراحی و اجرا گردید. تعداد 1260 عدد ‏بچه فیل ‏ماهی (07/0±87/2 گرم) در 18 مخزن فایبر گلاس 2000 لیتری (70 عدد ماهی در هر مخزن) با شش جیره آزمایشی شامل جیره شاهد (فاقد کیتوزان، T1)، کیتوزان با مقادیر 15/0 درصد (T2)، 3/0 درصد (T3)، 45/0 درصد (T4)، 6/0 درصد (T5) و 75/0 درصد (T6) با 3 تکرار در هر تیمار به ‌‌مدت 12 هفته تغذیه شدند. وزن نهایی، شاخص رشد ویژه، نسبت بازده پروتئین و ضریب تبدیل غذایی ماهیان تغذیه شده با سطوح 45/0 درصد و بالاتر کیتوزان به طور معنی‌داری نسبت به نمونه شاهد کمتر بود (05/0p<). میزان پروتئین و چربی لاشه با افزایش میزان کیتوزان در جیره غذایی نسبت به گروه شاهد به‌ترتیب افزایش و کاهش معنی‌داری داشت (P≤0.05). شاخص‏های ایمنی لیزوزیم، کمپلمان ACH50، ایمونوگلوبولین تام و IgM نیز با افزایش میزان کیتوزان در جیره غذایی نسبت به گروه شاهد افزایش معنی‌‌داری یافت (05/0p<). در نتیجه، به منظور دستیابی به حداکثر رشد، ترکیب بهینه لاشه و شاخص‌‌های ایمنی- بیوشیمیایی خون در بچه فیل ماهی پرورشی، پیشنهاد می‏شود از میزان 6/0-45/0 درصد کیتوزان در جیره غذایی این ماهی استفاده گردد.