امکان سازگاری، رشد و بازماندگی تیلاپیای نیل (Oreochromis niloticus) در شرایط آب لب شور، با وزن اولیه 3/0 گرم و تیلاپیای قرمز (هیبرید) با وزن 7/0گرم که از کشور اندونزی وارد شد و پس از رسیدن به وزن 25 گرم، در تانک فایبرگلاس با دو تکرار مورد مطالعه قرار گرفت. تغذیه ماهی‌ها براساس جدول و در ساعات روشنایی انجام شد. نتایج نشان داد برخی از شاخص‌های رشد مانند وزن نهایی، طول نهایی، رشد روزانه، ضریب رشد ویژه و افزایش وزن در تیلاپیای نیل از هیبرید قرمز بالاتر است در حالیکه سایر شاخص‌ها مانند بازماندگی و ضریب تبدیل غذایی در هیبرید قرمز اندکی بالاتر از تیلاپیای نیل می‌باشد. این اختلاف‌ها در سطح 99 درصد معنی‌دار نیست. رابطه همبستگی طول و وزن در قالب تابع نمایی برای هر دو واریته بصورت ^{189/3 ×TL012/0Wبرای تیلاپیای نیل و 119/3 ×TL014/0 Wبرای هیبرید قرمز تعریف شد. در این رابطه شاخص b معادل 189/3 برای نیل و 119/3 برای هیبرید قرمز بدست آمد که معرف رشد ایزومتریک گونه می‌باشد. با توجه به رشد مناسب تیلاپیای نیل و هیبرید قرمز و همچنین بازماندگی بالا (98 درصد) می‌توان گفت این گونه به خوبی با شرایط آب لب شور سازگار شده و قابلیت پرورش دارد. = =}